Cinayet VarTiyatro
Ne kıskanması kardeşim ben namusum için en sevdiğim insanı gözümü kırpmadan öldürürüm diyen erdemsiz othellonun başından geçenleri okudum. 
William Shakespeare ile cem karaca'nın arasında bir bağlantı varsa o tam da bu noktadır. Cem karaca severim çok da dinlerim seslendirdiği eserlerde sınıf ayrımı ve toplumsal bir devrimciğe yönelir namus belası eserinde "namus" belasına kardeş döktüğümüz kan bizim der hayır kardeşim dökülen kan senin kanın değil, namus da senin namusun değil zaten aynı otellonun ki gibi. Namus denilen şey kadına yüklenilmiş bir kelimeden başka bir şey değildir, bugün erkekler namusum derken kendi annesi, kız kardeşi, eşi vb için kullanır. Kadına dayatılan bir yükten başka bir şey değildir.
Othello bir savaş kahramanı, savaş meydanında kendisine güvenilen bir komutandır ve yaptığı çirkinlikleri sürekli bu kılıfa giydirerek kendini erdemli bir insanmış gibi gösterir. Bu eser herkesin görünüşün gerçeklik sanmasına dayanır. Othello çirkin bir adamdır kimse çirkin bir adama kız vermez benim kaçırmam lazım demiştir, kız kaçırmıştır ve savaş kahramanı olmasını kendini erdemli bir insan gibi göstermiştir. Aynı şekilde ona kaçan kız da onun savaş hikayelerini yani ona sunulan resmi gerçeklik sanarak othelloya aşık olmuştur. Bu görünüşü gerçeklik sanma felsefi içeriği kitabın genelinde vardır, othello kendine sunulan sahte senaryoyu gerçeklik sanarak en sevdiği kişiyi bile kendi elleriyle boğarak öldürmüştür hatta kendini öldürürken bile yaptığı bu kötülüğü erdem gibi göstermeye çalışmaktadır. Iago kötü kahramanı bütün herkese bir görüntü sunmuştur ve başka bir şey yapmamıştır. "Öyle eyle ki kötülüklerin erdem gibi gözüksün" Bu felsefe ile iago insanların gözünde erdemli bir insan olarak gözükmektedir. Iago yapacağı kötülüklere kendi gerekçesi olarak dedikoduların doğru olduğunu kabul etmiştir. Kötülüğün gerçek nedenini anlamak için insanın kötülük yapması gerekir.
Kıskançlığa gelmek istiyorum bu noktada. Hayır yani kimi neden kıskanıyorsun kardeşim namusum da namusum hayatında olan kadın olmasaydı senin namusun yok muydu? Namussuz bir insandın da o kadınla evlenince namuslu olmuşsun demek ki yazının başında da dediğim gibi namus denen şey kadındır erkekler için. Bütün namusun o kadın olmuş othello. Sana sunulan resimdeki görünüşü gerçeklik sanmışsın karını öldürüyorsun namus meselesi diye halbuki sen namusunu koruyamadın diye kendini öldürmüyorsun, o kadın senin namusun değil miydi? Bir kadına namussuz damgası vurmak kolaydır.
Kimse kimsenin efendisi olamaz çünkü işi bitince kişileri emekli eder ya da kolundan tutup atar, kimse kimseyi efendi olarak da görmez çünkü bir çıkarı vardır bu işten. Biz bunu kötülük etmek isteyen ve kendisine gerekçe olarak dedikoduları gerçek kabul eden iago'dan öğrendik.
William Shakespeare'in yine edebi kalemi bu eserde de mevcut onu belirtmeden geçmeyeceğim. "Soyulduğunda gülen hırsızdan bir şey çalar."
"Soyulduğunun farkında olmayan kişi soyulmuş sayılmaz."
"Kıskanç kişi için basit şeyler tanrının kelamıdır."
Gibi felsefi düşünceler de yer alır.
William Shakespeare'den harika bir tragedya işte daha ne diyeyim.
William Shakespeare ile cem karaca'nın arasında bir bağlantı varsa o tam da bu noktadır. Cem karaca severim çok da dinlerim seslendirdiği eserlerde sınıf ayrımı ve toplumsal bir devrimciğe yönelir namus belası eserinde "namus" belasına kardeş döktüğümüz kan bizim der hayır kardeşim dökülen kan senin kanın değil, namus da senin namusun değil zaten aynı otellonun ki gibi. Namus denilen şey kadına yüklenilmiş bir kelimeden başka bir şey değildir, bugün erkekler namusum derken kendi annesi, kız kardeşi, eşi vb için kullanır. Kadına dayatılan bir yükten başka bir şey değildir.
Othello bir savaş kahramanı, savaş meydanında kendisine güvenilen bir komutandır ve yaptığı çirkinlikleri sürekli bu kılıfa giydirerek kendini erdemli bir insanmış gibi gösterir. Bu eser herkesin görünüşün gerçeklik sanmasına dayanır. Othello çirkin bir adamdır kimse çirkin bir adama kız vermez benim kaçırmam lazım demiştir, kız kaçırmıştır ve savaş kahramanı olmasını kendini erdemli bir insan gibi göstermiştir. Aynı şekilde ona kaçan kız da onun savaş hikayelerini yani ona sunulan resmi gerçeklik sanarak othelloya aşık olmuştur. Bu görünüşü gerçeklik sanma felsefi içeriği kitabın genelinde vardır, othello kendine sunulan sahte senaryoyu gerçeklik sanarak en sevdiği kişiyi bile kendi elleriyle boğarak öldürmüştür hatta kendini öldürürken bile yaptığı bu kötülüğü erdem gibi göstermeye çalışmaktadır. Iago kötü kahramanı bütün herkese bir görüntü sunmuştur ve başka bir şey yapmamıştır. "Öyle eyle ki kötülüklerin erdem gibi gözüksün" Bu felsefe ile iago insanların gözünde erdemli bir insan olarak gözükmektedir. Iago yapacağı kötülüklere kendi gerekçesi olarak dedikoduların doğru olduğunu kabul etmiştir. Kötülüğün gerçek nedenini anlamak için insanın kötülük yapması gerekir.
Kıskançlığa gelmek istiyorum bu noktada. Hayır yani kimi neden kıskanıyorsun kardeşim namusum da namusum hayatında olan kadın olmasaydı senin namusun yok muydu? Namussuz bir insandın da o kadınla evlenince namuslu olmuşsun demek ki yazının başında da dediğim gibi namus denen şey kadındır erkekler için. Bütün namusun o kadın olmuş othello. Sana sunulan resimdeki görünüşü gerçeklik sanmışsın karını öldürüyorsun namus meselesi diye halbuki sen namusunu koruyamadın diye kendini öldürmüyorsun, o kadın senin namusun değil miydi? Bir kadına namussuz damgası vurmak kolaydır.
Kimse kimsenin efendisi olamaz çünkü işi bitince kişileri emekli eder ya da kolundan tutup atar, kimse kimseyi efendi olarak da görmez çünkü bir çıkarı vardır bu işten. Biz bunu kötülük etmek isteyen ve kendisine gerekçe olarak dedikoduları gerçek kabul eden iago'dan öğrendik.
William Shakespeare'in yine edebi kalemi bu eserde de mevcut onu belirtmeden geçmeyeceğim. "Soyulduğunda gülen hırsızdan bir şey çalar."
"Soyulduğunun farkında olmayan kişi soyulmuş sayılmaz."
"Kıskanç kişi için basit şeyler tanrının kelamıdır."
Gibi felsefi düşünceler de yer alır.
William Shakespeare'den harika bir tragedya işte daha ne diyeyim.·
3.275 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
