“Tanrı'yı hatırlamaya, onu aramaya ve onun peşinden hiçbir aşırılığa kaçmaksızın koşmaya iten öğüt, bize hakikatin kaynağından taşar.”
❦
Augustinus felsefe ile dini birleştirerek sentez bir görüş ortaya atmış olan filozof ve din adamıdır. Bu kitabında da mutluluğun temelinede Tanrı'yı koymaktadır. Çünkü mutluluğun kaynağı Tanrı'dır. Tanrı'ya sahip olan ise mutludur. Bütün akıl yürütmelerini ve tartışmalarını bu zeminde tartışmaktadır.
Ayrıca bilgeliğin de mutluluktan beslendiğini ileri sürer. Yani mutlu olmayan bilge değildir. Erdem ve ölçülülüğün de mutluluk için olmazsa olmazlarından olduğunu savunuyor.
Felsefî olarak çokta derinlikli bir metin olduğunu söyleyemem. Yüzeysel kaldığını düşünüyorum. "Mutluluk Felsefesi" üzerine okuma yapanlar faydalanabilirler.