İlk defa bir yazarın, Dostoyevski'nin yazım tarzına bu denli yakın şekilde bir eser ortaya koyduğuna şahit oldum. Hem betimlemeler, hem karakterlerin tanıtılışındaki detaycılık, hem karakterlerin olaylara karşı aldığı tavırların detaylı anlatımları, hem içseslerin metnin en gerekli anlarında hikayeye dahil oluş şekli, hem de hikayenin çok akıcı ilerleyişi; bunlar, Mario Puzo'nun zihnindeki Dostoyevski'yi çok net şekilde gözler önüne seriyor.
Kitap, devamı gelen bir öykünün temellerini atıyor, bu temelleri de sağlam şekilde attığını söyleyebilirim. Konusu, yazarın bu kitabının potansiyel beğeni sayısını aşağıya çekecek kısıtlayıcılıkta gibi gözükse de -neticede herkes mafya hikayelerini severek okumuyor olabilir- anlatımdaki akıcılık hikayenin nasıl devam edeceği, karakterlerin nasıl adımlar atacağı konusunda samimi bir merak uyandırıyor. Bu şekilde, nispeten kalın gözüken hacmine rağmen kitap, oldukça kısa sürede bitirilebilir.
Uzun zamandır bir kitabı bu kadar beğenmemiştim. Hikayesini yıllar içinde yüzeysel veya detaylı şekilde duymuş hatta filmlerini izlemiş olsanız dahi; bu kaliteli eseri de okumanızı tavsiye ederim.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.