Attilâ İlhan; Türkiye’nin sesi, savaş yıllarının bıraktığı harap… Memleketini o kadar güzel, büyük bir sevgi ve kederle anlatıyor ki ne söylesem siz kendiniz okumadan anlayamayacaksınız.
Düşman memleketimize girmiş, kadın çocuk dinlemeden yıkıp geçiyor; tazecik gençler savaşıyor ve kolunu ayağını kaybetmiş, gazi bir şekilde dönüyorlar. Aşıklar sevdiğinden ayrılıyor. Yaşlılar dualarıyla, göz yaşlarıyla savaşın bitmesini umuyor. Bir tek şiirinden bile bunların hepsini size aktarabiliyor Attilâ İlhan.
Okurken Cengiz Aytmatov, Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Halide Edip Adıvar gibi yazarlarımızın kitapları aklıma geldi. Anadolu’nun savaş yıllarını ve sonrasında bıraktığı hasarı o kadar iyi aktarıyorlar ki insan memleketinin ve atalarının yasını paylaşıyor.
Yazar sadece savaşı anlatmıyor. Bazı şiirlerinde İstanbul’u, gökyüzünü, kuşları, denizi o kadar güzel anlatıyor ki anlatılan yerdeymişim gibi; anlatılan duyguları yaşıyormuşum gibi hissettim.
Bir de yazarın kaleminden düşmeyen bir kelime var: “Hürriyet”. Hürriyetini çalmaya çalışan kimse olmayınca insan bilemiyor değerini. Eskiden topla tüfekle çalınan hürriyet şimdiyse kafada düşüncede çalınıyor. Fakat somut olan daha çok can yakıyor.
Atalarımızın hürriyet için verdiği savaşlar öyle kederli ki okuyup öğrenin. Biliyorum demeyin. İnsan okumadıkça unutuyor. Okuyun ve özgürlüğümüz için verilen savaşlar sonucu memleketime ne gibi yararım dokunur diye düşünerek hareket edin. Her adımınızda aklınıza gelsin.
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.