Attila ilhan’ dı sanırım şiirlerinin birinin bir dizesi şöyle idi “kaç hayat çıkarır yaşamasından.” (Hatırladığım)
İşte Rahmi Sönmez namı değer peygamber devrimci aşık ozan
Marksizmin kenarlarında gezinirken Feride ye aşık olur ki Feride marksizmin merkezindedir.
Ahmet hamdi huzur kitabında “vücudun düşüncemin evidir.” Der rahmi işte tam o gözle bakar Feride’ye devrimin vücut bulmuş halidir rahmi için..
içinde devrim peşinde bir ozan dışında onu asla anlamayan ve asla anlamayacağı bir dünya rahminin kaderi ki kederine de sebeptir..
15 yıl önce ilk okuduğumda aklıma bir kelime yer etmişti “kenter” siz opportunist pragmatist makyavelist ne dersiniz Rahmi’in gözünde hepsi “kenter”
Kenterlerden kitaplara sığınırım…
Son bir not kitaptan sonra Memleketimden İnsan Manzaraları kesinlikle bir daha okumak istiyorsunuz