Ayfer Tunç son zamanlarda kalemiyle tanışmak için geç kaldığımı fark ettiğim yazarlardan birisi oldu.
Birden fazla duyguyu, mesajı kısacak bir hikayenin içerisinde bu kadar edebi ve etkileyici üslupla nasıl anlatır demekten kendimi alamadım.
Hayatın olağan akışında var olan iniş çıkışları bir hikayede hissetmek istiyorsanız doğru satırlar arasındasınız.
Aziz Bey’in kederle ve sıkıntılarla yoğrulmuş hayat öyküsünü okurken hüzün yanıbaşınızdan ayrılmıyor.
Ne vardı bu kadar başı dik,burnu havada olmaya.
Ne vardı aradığımız sevgi ve şevkati önümüze seren insanları görebiliyor olsaydık da karşılık verebilseydik.
Sahi insan hep en yakınlarındakinin sevgisine kör olur.. Yanı başımızda duran çiçek bahçesini hiçe sayarız da bir kuru toprakta filizlenmenin yollarını ararız. Aziz Bey ile Vuslat’ın duyguları arasında gözyaşlarınıza hakim olamayabilirsiniz.
Kendi yaşamınız dışında farklı bir hayat hikayesine tanık olmak istiyorum dediğiniz bir an da elinizin gideceği kısa anlatımıyla yalın bir hikaye olmuş..Okumayı düşünenler hiç zaman kaybetmesin.
İyi okumalar :)