Evrenin Kalbine Açılan Kapı
"İnsan, evrende kendine dair bir iz arar; Cosmoz ise o izi bulmaya cesaret edenlerin kitabı."
Cosmoz, ilk sayfasından itibaren beni hem düşünsel hem de duygusal bir yolculuğa çıkardı. Bu kitap sadece evrenin sırlarını ya da varoluşun temel sorularını ele alan bir bilim kurgu değil. Aynı zamanda insanın iç dünyasındaki boşlukları, umutları ve sonsuzluk arzusunu felsefi bir dille işleyen bir anlatı.
Yazar, dili öyle dikkatli ve özenli kullanmış ki, zaman zaman bir bilim insanının laboratuvarında, zaman zaman da bir mistiğin kalbinde hissettim kendimi. Yer yer zorlayıcı kavramlarla karşılaştım, ama bu bile kitaba olan ilgimi artırdı. Çünkü Cosmoz, kolay okunup geçilecek bir eser değil; sindirilerek okunması gereken, her bölümünde kendini yeniden keşfettiren bir kitap.
Karakterlerin evrende yolculuk yaparken içsel dönüşümleri beni en çok etkileyen unsurlardan biri oldu. Özellikle Ana karakterin “ben kimim?” sorusuyla başlayan içsel arayışı, aslında her birimizin modern dünyada yaşadığı kimlik ve aidiyet bunalımına bir ayna tutuyor.
Bazı bölümlerde altını çizmeden geçemedim. Şu cümle mesela:
“Zaman sadece yıldızlar için bir ölçüydü; insanlar içinse çoğu zaman bir özlemin adıdır.”
Bu satır beni uzun süre düşündürdü.
Kitabın sonu ise beklentilerimin çok dışında ama bir o kadar da tatmin ediciydi. Her şeyin açıklığa kavuştuğu ama yine de birkaç bilinmezin korunduğu o final bölümü, okurda yeni sorular doğuruyor. Yani Cosmoz, bitince bitmeyen kitaplardan.
Kısacası, eğer evrene, insana ve bilinmeze dair derinlemesine bir anlatı arıyorsanız, Cosmoz sizi bekliyor. Bu kitap, raflarda sadece bir roman olarak durmamalı; zihnimizde ve kalbimizde de bir iz bırakmalı. 
Carl Sagan
Carl Sagan·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.