Hep mi iyiler kaybeder ?
Yine iyilerin kaybettiği bir savaşa tanıklık etti bizi yazar… İyi kalpli, melek gibi Nazan’ı hiç hak etmediği bir hayata sürükler kitap bizi. Tam anlamıyla “ yılan “ denilebilecek bir kaynananın elinden çekmediği kalmamıştır zavallı Nazan’ın. Oysa tek istediği mutlu bir yuva, çocuğuna ve eşine iyi birer yoldaş olmaktı. Hayat da hep böyledir ya iyiler yoluna devam etmeye çalışırken, kötüler hep birer tuzak kurar insana. Nazan da yılan kaynanasının ve vefasız eşinin kurbanı olmuştur. Kitabı okurken bir kadın olarak hep Nazan için ağlamak istedim. Çünkü biliyorum ki böyle mücadeleler veren o kadar kadın var ki… Evet yine iyi biri kaybetti acı çekerek ama kötülerin de yüzü gülmedi. Çünkü ah alan birinin mutlu olmayacağını hayat öğretmişti bize.
Orhan Kemal’in ilk okuduğum kitabı ve anladım ki son olmayacak:) Kitaba dair birkaç minik eleştirim olacak sadece. Nazan’ ın duygularını, yaşadığı travmaları ve geçirdiği değişime daha çok yer vermesini isterdim yazarımızın. Ve elbette yılan kaynananın hak ettiği ve adaletin tecelli ettiği bir son dilerdim onun için.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.