‘’Eğer içimizde bir gönül kaldıysa; masal dinleyen, şarkı söyleyen, şiir okuyan, sulara bakan, kuşlara gülen, ağaçları kucaklayan, yalnızlıkla ürperen bir gönül, dünyamız insanın gövdesinde yeniden yeşermeye başlayacaktır. Yoksa yaşadığımız gezegen hepimizi bir taş masalına çevirecek!’’
“Ah nedir bu boşluk! Göğsümde duyduğum bu korkunç boşluk! İkide bir kendime onu bir kere, yalnız bir kere bağrıma basabilsem; bütün bu boşluk dolacak diyorum.”