Han Kang okuyun,
ama bu kitabını değil, yani en azından yazara bu kitapla başlamayın. İlk defa bir kitabı yüreğimi paramparça ettiği için okumayın diyorum.
Savaşın ortasında yok yere ölen insanları, gelmesini bekleyip bulunamayan insanları okuyacaksınız çünkü, o yüzden okumayın!..
GWANGJU AYAKLANMASI:
18 Mayıs 1980, Gwangju, Kore.
1979 yılında, Bak Coınğ Hi'ye gerçekleştirilen suikastın ardından yeni iktidarın yönetime geçmek üzere harekete geçmesi üzerine ülkenin dört bir yanında protestoya katılan halkın yaşadıkları korkunç olaylar, ordunun iktidara el koyması...
Amaçları öğrenci ve işçi eylemlerini bastırmakken; silahsız eylemcilere ateş açılması, işkence edilmesi, tutuklanan sayısız insan...
Konusundan ziyade vurgulamak istediğim en önemli nokta, yazarın kullandığı dil. O kadar acı verici olaylari bu kadar güzel bir anlatımla sunmasaydı sanırım hiç okuyamayabilirdim. Yazar kitaba "ikinci tekil şahış anlatımı" ile başlıyor. Yer yer üslubunu değiştiren birinci şahıs ve üçüncü şahıs anlatımlarına geçse de bunu öyle ustalıkla yapıyor ki, o an sizin tüm kahramanların kimliklerine girmenize ve hikayeyi çok boyutlu bir biçimde anlamanızı sağlıyor. Bir anda kendini anlatırken dışardan sizin ve diğerlerinin sizi nasıl gördüğüne geçerek sizi kelimeleriyle vuruyor.
Gerçek bir olaydan esinlenerek anlattığı bu hikayedeki tüm bölümlerini okudukça kişilerin birbirleri ile olan bağlantılarını görmeye başlıyor ve uzakdoğu kültürünü, tarihini, siyasi görüşünü seyrediyorsunuz.
En çok etkilendiğim bölüm; kara nefes oldu. Kendi ölen bedenlerini izleyen bir ruhu dinliyorsunuz. Ağır ağır çürüyen bedenini izleyen ruh, bir türlü ondan ayrılmak istemiyordu:
《Bedenim diğer bedenlerle birlikte sarsılarak kamyona yüklendi. Çok kan kaybeden kalbim durmuş ve kalbim durduktan sonra da sürekli kanayan yüzüm kağıt gibi incelerek saydamlaşmıştı. Kendimi ilk kez gözlerim kapalıyken gördüğüm için yüzüm daha da yabancı geldi.. Ben cesetlerden kulenin tepesinde hafifçe titreyerek duruyordum, açık gri bulutların arasından yarım ayın solgun ışığı görünüyordu. O ışıkta çalıların gölgesi ölü yüzlerde dövmeye benzer acayip desenler oluşturuyordu.. Ruhlarla konuşmanın bir yolunu bulmak istedim..》
·
1.566 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
