Ailesi tarafından sevgi ve ilgi görmemiş bir kız çocuğu düşünün. Ses tonundan , cilt rengine kadar eleştirilen , sürekli ondan daha güzel(!) olan kardeşleriyle kıyaslanan bu kız çocuğu içimizden birisi aslında.
Kirke, bir damlacık sevgi uğruna ailesinin adeta ayaklarına halı olur da yine üstüne basıp geçerler. Kimsenin dönüp de koklamadığı bu çiçek , bir gün dikenlerini göstermeye başlar. Ancak o zaman birilerinin canını yakıp gücünü kanıtlayınca dikkatleri üzerine çeker. Onu bu hale getiren içindeki kötülük değil, aksine bir gün sevilebilme ihtimalidir sadece.
Zaten hep yalnız olan Kirke, yine yalnızlıkla cezalandırılır. Oysaki kendi dünyasında çok daha özgür ve mutludur. Kendi gücünün farkına varıp, yüceler yücesi ailesinin acizliğini artık daha iyi anlamış olur.
Kız çocuklarımızı sevelim. En çok bizim sevgimize ihtiyaçları var. Aksi takdirde onları sevdiğini iddia eden her zorbanın esiri olacaklardır.
Ben, KirkeMadeline Miller
Ben, KirkeMadeline Miller · İthaki Yayınları · 202444,3bin okunma