1940'lı ve 50'li yılların İstanbul'unu ,deniz kokusunu ,ada yaşamını ve mahalle kültürünü canlı şekilde tasvir eden bu öykü kitabı, sadece bir dönemi değil aynı zamanda insan ruhunun zamansız bir portresini sunar.
Sait Faik Abasıyanık öykülerinde, sıradan gibi görünen hayatların arkasındaki derinlik ve anlam okuyucuyu herzaman düşünmeye,hissetmeye davet eder.
Mahalle Kahvesi kitabında yirmiki öykü bulunmaktadır. Kitaba ismini veren #mahallekahvesi kitabında bir kahvehanenin ortamında bulunan insanları, farklı hayatları, farklı umutları ve hayal kırıklıklarına değinen yazar yine çok iyi bir gözlemci yazar olduğunu bize anlatmış.
Kahve sapa bir yerdeydi. Yapraklarını dökmüş iki söğüt ağacı ile üzerinde halâ üç dört kuru yaprak sallanan bir asmayı kar öyle işlemişti ki bahar akşamları, yaz geceleri pek sevimli olan bahçenin mora kaçan beyaz bir ışıkla dibinden aydınlık haldeki güzelliğine, girerken şöyle bir göz attığım halde camın kenarına yerleşip de buğuları silince sevdalandım. Bu mor ışık o kadar çabuk koyulaştı ki kahve daha ışıkları bile yakmamıştı.
Alıntıdan da anlaşıldığı gibi yazar çok iyi gözlemci ve sıralı uzun cümleler ve betimlemeleri ile okuyucuyu düşündürmeye teşvik ediyor .
Yazar kahvede çayını içerken yaşlı amcaların arasındaki sohbete eşlik ediyor .Kış günü kahveye birisi gelir ve kimse ses çıkarmaz kahvehane yavaş yavaş boşalır. Gelen kişi ketum birisidir. Kimse ile konuşmaz sobanın yanına oturup ısınmaya çalışır. Sessizliğin bazen çok şey anlattığı doğrudur.
Kahveye gelen bu ketum kişi kimdir ?
Neden böyle sus pus oturmuştur.
Kahvedeki insanlar neden bu ketum kişiden korkmuştur.
İnsanı insanla anlatan usta yazar Sait Faik Abasıyanık.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.