Leyla Gökçen
@leylaninkitapdunyasi
Yolu kitaplardan geçenlerle, görüşmek ümidiyle. Kitapla kalın.
252 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Paula Hawkins’in Mavi Saat romanı, ünlü ressam ve seramik sanatçısı Vanessa Chapman’ın ölümünden sonra eserlerinden birinde insan kemiği bulunabileceği şüphesiyle başlayan sürükleyici bir hikâye sunuyor. Olayı araştırmakla görevlendirilen küratör James Becker’ın yolu, Vanessa’nın yıllarca yaşadığı ve gelgitler nedeniyle zaman zaman dış dünyadan tamamen kopan Eris Adası’na düşüyor. Burada Vanessa’nın en yakın dostu Grace ile yaptığı görüşmeler, yalnızca bir sanat eserinin gizemini değil, yıllardır saklanan sırları da gün yüzüne çıkarmaya başlıyor.
Kitabı okurken en çok hoşuma giden şeylerden biri, yazarın gizemi aceleye getirmeden adım adım işlemesi oldu. Hikâye boyunca Vanessa’nın yaşamı, sanatı ve çevresindeki insanların ona olan bağlılığı yavaş yavaş açığa çıkıyor. Özellikle Grace karakteri oldukça dikkat çekiciydi. Vanessa’ya duyduğu hayranlıkla kendi hayatı arasında sıkışıp kalmış olması, karaktere hem hüzünlü hem de düşündürücü bir derinlik katıyordu. Eris Adası’nın yalnız ve tekinsiz atmosferi de hikâyeye ayrı bir güç vermiş.
Açıkçası kitap bana göre gerilimden çok merak duygusunun ön planda olduğu bir roman oldu. Sürekli diken üstünde hissettiren sahnelerden ziyade, "Acaba geçmişte ne yaşandı?" sorusunun peşinden gidiyorsunuz. Yazarın bıraktığı ipuçlarını takip etmeyi seven okurlar için oldukça keyifli bir kurgu. Bazı gelişmeleri tahmin etmek mümkün olsa da, ortaya çıkan gerçeklerin duygusal yönü beni etkiledi. Özellikle final bölümünde yaşananlar şaşırtmaktan çok buruk bir his bıraktı.
Mavi Saat, polisiye, gizem ve karakter odaklı hikâyeleri sevenlerin hoşlanabileceği bir roman. Benim için kitabın en güçlü yanı cinayetten ya da suç unsurundan çok, insanların birbirlerine duydukları hayranlığın, bağlılığın ve bazen de saplantının nelere dönüşebileceğini
Karanlığı Seversin, bana Stephen King'in neden yıllardır bu kadar çok sevildiğini bir kez daha hatırlattı. Her öykü farklı bir dünyaya açılıyor ama hepsinin ortak noktası, insanın içine yavaş yavaş işleyen o tanıdık King atmosferi. Korkunun ve gerilimin yanında yalnızlık, pişmanlık, kader ve insan doğasının karanlık yönleri de hikâyelerin merkezinde yer alıyor. Kitabı okurken bir sonraki öyküde beni neyin beklediğini merak ederek sayfaları çevirdim.
En çok etkilendiğim öykülerden biri Danny Coughlin'in Kötü Rüyası oldu. Bir rüyanın peşinden başlayan olayların giderek büyümesi ve karakterin kendini çıkılmaz bir durumun içinde bulması oldukça etkileyiciydi. Bunun yanında Cevapçı da kitabın sonunda beni en çok düşündüren öykü oldu. İnsan bazen tüm sorularının cevabını öğrenmek ister ama gerçekten her şeyi bilmek ister miydi? King bu hikâyede bunu sorgulatmayı çok güzel başarmış. İki Yetenekli Serseri ve Rüya Görenler de gizemli atmosferleriyle uzun süre aklımda kalan öyküler arasına girdi.
Her öyküyü aynı ölçüde sevdiğimi söyleyemem ama bu durum kitabın genel keyfini hiç azaltmadı. Bazı hikâyeler beni derinden etkilerken bazılarıyla arama biraz mesafe girdi. Yine de Stephen King'in anlatım gücü sayesinde hiçbir öykü gereksiz gelmedi. Özellikle sıradan insanların hayatlarına sızan tuhaflıkları ve karanlığı anlatma biçimi hayranlık uyandırıcıydı. Kısa öykü okumayı ve Stephen King'in kendine özgü dünyasını sevenler için oldukça tatmin edici, merak uyandıran ve keyifle okunan bir kitap olduğunu düşünüyorum.
#leylaninkitapdunyasi ,#tavsiyekitap
