"bir şairin düşlerinin sarmaşığı
dallanıp budaklanamaz daha zarifçe
daha kolay bırakamaz kendini rüzgara
daha asil yükselemez maviye
şefkatli, körpe ve ince mi ince
sarkıtırsın upuzun ak dallarını
gizliden gizliye korkuyla
titrerler her nefesle
böyle usulca salınarak istersin kendini o ince
ürpertilerinle benzetmeye
gençliğimdeki saf bir sevgiye"
"şimdi henüz kanlı canlı, yeşil yeşil hışırdayan ne varsa
çok yakında solup gidecek üşüyerek, ölecek siste ve karda;
kanı tutuşturan şarap sadece ve sofradaki gülen elma
alevlenecek yazdan, güneşli günlerden kalma bir parıltıyla."
bir seye boyle tutku hissetmek ve onun hakkinda sayfalarca yazabilmek cok ozenilesi bir sey. sadece agaclar, meyveler, doga icin, hesse'in sevdigi her ayrintiyi betimlemelerle anlattigi bir kitap bu. dogaya olan bakis acisini ve sevgisini yansitmis tamamen. dogaya hicbir ilgim olmadigi icin cok benlik bir kitap degildi ama cok guzel yazilmis. hermann hesse'in yazim dilini hep sevmisimdir, agaclarla hic ilgilenmesem bile cok sıkmamayı basardi. siirlerden en sevdigim iki kismi da alinti yaptim. 5/10
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.