Sevgili Sema Soykan sen nasıl bir insansın?
Hiçbir kitabında bu kadar ağlamamıştım. Dramdan nefret ederim ama gerçekleri bilmek de hakkım. Ah Sema Hanım ne yaptınız siz?
Bu kitabı neden yazdınız?
Hem de tam da bu dönemde?
Bu kitabı alıp kafalarına vurmak suratlarına çarpmak isterdim. Belki mermer şamarlayanların etkisi olmazdı ama belki utançtan kitabı yerlerdi. Belki kafalarına bir şeyler girerdi o boş konuşanların. Belki...
Sema Soykan adını hafızanıza kazıyın!
O, kendini bu coğrafyanın, bu milletin acılarını anlatmaya ant içmiş bir vatansever, insansever. Ne desem az ki şu an ağlayarak yazıyorum bu cümleleri.
Tarih sevmiyor musun?
Seni cahil! Sevme! Ama bileceksin! Bileceksin ve şehit ve gazi atanı unutmayacaksın! Bileceksin dostunu da düşmanını da. Kör sağır olmayacaksın! Öğreneceksin klavye delikanlılığına benzemediğinden vatan sevdasını!
Canım Sema Hanım sana binlerce kez teşekkür ediyorum. Çünkü hep merak etmiştim. Sadece babamın iki kere askerlik yaptığını biliyorum o dönem. Bir de sezercik filmi vardı yine de yetmezmiş ya acıyı anlatmaya. Keşke şimdi bu teknolojik şartlarda filmini yapsalar bu kitabın. Belki yapar ha? Neyse..
İçimi döktüm. Yani sayılır. Daha nice birikmiş kelime var da benim yetersiz telime dağarcığım sığdıramam buraya. Sema hanım bize bir aşk romanı yazmadı. Bize sıkıcı bir tarih kitabı da yazmadı.
Bize tarihi tüm duyguları ile anlattı. Kâh kendi öfkesiyle kâh başkalarının gözyaşı ile.
O yüzden benim size bunu anlatmam yetersiz. Bu kitabı alıp okumayan Türk evladının aklına şaşar, cahilliğini küçümserim!
Epope, gururla önünü ilikler. Dehşet ve ibretle tavsiye eder!
#
·
423 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.