Gece yarısı başladığım kitap, sabaha karşı üçte elimden ancak düşebildi. Büyük bir hayranlıkla, ince ince okudum. Kitabın kapağını kapatırken şu sözleri mırıldandım; Bu halk asla seni ve senin gibi yoldaşlarımızı unutmayacak Arjin. “
Çünkü biz unutmayı öğrenmedik, unutulmuşları hatırlatmayı öğrendik.
Başlangıçta, farklı hayatlara,Farklı karakterlere, tanıklık ettiğimi sandım. Ancak yazar öyle ustaca kurgulamış ki, anlatılanların aslında aynı kişiye ait olduğunu fark etmiyorsunuz bile. Sayfalar ilerledikçe gerçek yavaş yavaş yüzünü gösteriyor: Bütün bu parçalar, tek bir hayatın izleriymiş. Arjin’in hayatı
Arjin Koçer!
Onu çocukken tanıyanlar için Şine, nüfusta Nazlı, şehirlerde Gulan, dağda Arjin Koçer.
Erkek egemenliğine boyun eğmedi, kendisine yapılanları unutmadı. Umuda bir ülke için girdi bu yola. Şerefiyle savaştı ve bu uğurda şehid düştü.
Şerefini satmadı, erkek otoritesine-egemenliğine, alışılagelmiş düzene karşı çıktı. Bir devrimci olarak yaşadı ve devrimci olarak şehid oldu.
Kitap, yaşama tutunan kadınları konu alıyor. Egemenlik altında ezilen, yok sayılan kadınları...
Okurken sinirleneceksiniz ama bu siniriniz direnişe dönecek Arjin ile birlikte direneceksiniz. Bir o kadarda kendinizi kitabın içinde hissedeceksiniz. Sanki oralardaymış gibi yaşayacaksınız... Heyecanı doruklarda yaşarken bir anda, üzüleceksiniz ama asla kitabı elinizden düşüremeyeceksiniz.
Yazar, her bir cümlesini adeta insanın ruhuna dokunacak şekilde kurmuş. Kitaptaki her satır, okurun içine işliyor; öyle ki, sanki o cümlelerde geçen insanları tanıyor, onlarla aynı hissediyoruz. Yazarın anlatımı derin ve içli her bir cümlesinde bir anlam yüklü.
Umuda bir ülke “Kadının bedeni ülkesidir aynı zamanda”Bu sözü kitapta 
Fırat Can iliklerinize kadar hissedeceksiniz.
Fırat Can iliklerinize kadar hissedeceksiniz.
·
139 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.