Lüvena'da bugün; El KızıEdebiyat
Orhan Kemal’den okuduğum ilk kitap El Kızı oldu… ama kesinlikle son olmayacak.
Yazarın “ağlayarak yazdım” dediği bu romanı ben de kimi yerde içim sıkışarak, boğazım düğümlenerek, hatta bazı bölümlerde öfkeyle okuyup sindirmeye çalıştım.
Kitapta, çoğu kişinin nefretini kazanan kaynana Hacer karakterinden çok, ben gelin Nazan’a sinirlendim. Bu kadar sessiz kalmak zorunda mıydı ki? Ses çıkarmayışı, yaşadıklarını kabullenmiş gibi davranması beni fazlasıyla üzdü. Belki de bu sessizlik, toplumda benzer baskılarla büyüyen nice kadının ortak sessizliğidir…
Kitapta toplumun iki yüzlü ahlak anlayışıyla biçimlenmiş hayatları görüyoruz. Olayların detayına fazla girmek istemiyorum her şey Nazan, Hacer ve Mazhar’ın etrafında şekilleniyor. Orhan Kemal, Türk aile yapısını öyle gerçekçi anlatmış ki; sanki bir Yeşilçam filmi izliyor gibisiniz.
Anlatımı sade ama etkileyici. Orhan Kemal’in insan gözlemi çok güçlü. Gerçekten yaşanmış gibi hissettiren bu hikâyeyi bir solukta okuyorsunuz.
El Kızı gibi nice değerli kitaplar okuma dileğiyle...
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.