Ezilenlerin Pedagojisi kitabı, insanın kendine varlık olarak farkına varmasını ve özgürleşmesini anlatıyor. Paulo Freire, eğitimle insanların hem kendilerini hem de dünyayı sorgulamasını ister. Ezilenlerin kurtuluşu için sınır durumları aşmaları ve kapsayıcı kodları çözmeleri gerekir. Çünkü gerçek değişim, insanların sınanmamış imkânlarını fark edip bunları gerçeğe dönüştürmesiyle olur. Kitapta eleştirilen eğitim anlayışı, sadece bilgi veren ve insanı edilgen hale getiren “bankacı eğitim” modelidir. Freire’ye göre doğru eğitim, tanımlayıcı eğitimdir. Yani insanın kendi sınır eylemini görmesini, kendi praksisini oluşturmasını sağlar. Eğitim, insanı sadece bilgiyle doldurmak değil, onu insanlaştırmak için bir araç olmalıdır. Bunu başarmak için de eğitim bir diyalog halinde yürütülmelidir. Öğretmen ve öğrenci birlikte öğrenir, birlikte düşünür ve birlikte dönüştürür. Eğitim insanı özgürleştirmeli ve ona kendi kaderini değiştirme gücü vermelidir. Okunması gereken güzel,faydalı bir kitap.