Bazen Bahar / Melisa KESMEZ
.
.
.
Bazen bir kitap okursun ve cümleler sana usul usul dokunur. Ne çok bağırır ne de susar; sadece senin gibi, yaralarından konuşur.
Melisa Kesmez’in kalemi tam da böyle: Sessiz, sakin ama sanki sen susarken senin yerine konuşan biri gibi.
Kendinden kaçtığında seni yakalayan bir dost gibi.
.
.
.
Bazen Bahar, sakin ama derin bir yolculuğun kitabı. Hayatın tam içinden; gündelik gibi görünen ama aslında içten içe hepimizi biraz yaralayan, biraz büyüten anları anlatıyor.
Bitişler, başlangıçlar, kayıplar, umutlar, doğumlar, ölümler, tanışmalar, vedalaşmalar… Yarım kalmış cümlelerin, içimize attığımız küçük isyanların kitabı. Hayatı hepsiyle kabullenip kucaklamak üzerine.
.
.
Yazarın dili sade ama güçlü. Hikâyeleri çok bağırmıyor ama tam kalbimizi hedef alıyor. Özellikle kayıplar, vedalar, yarım kalan aşklar ve kabullenmeler üzerine düşündürüyor.
“Çürümenin Bahçesi” öyküsü, benim için kitabın en çarpıcı, en içime dokunan hikâyesiydi.
Bazen tutunduğumuz şeyler çoktan solmuş olabilir ama yine de koparmaya kıyamayız. Çünkü çürümenin de bir hikâyesi vardır. Çünkü anılar, bazen acıtsa da bir tür ev gibidir.
Hayat bir şekilde devam ediyor içimizdeki kırıklarla. Bazı anılar çürür ama yine de koparamazsın.
Çürümeyen bahçeler diliyorum…
Ve unutma: Bahar her zaman dışarıda değil, bazen insanın içinde filizlenir.
Okuyun, okutun. Kitaplı günler
Bazen BaharMelisa Kesmez