sümєччє αvcı & чєís
ᴜᴍᴜᴛsᴜᴢʟᴜᴋᴛᴀɴ ᴅᴏɢ̆ᴀɴ ᴋᴀʀᴀᴍsᴀʀʟıᴋ, ᴜᴍᴜᴛsᴜᴢʟᴜᴋ, ᴜ̈ᴢᴜ̈ɴᴛᴜ̈.(Yeis)
Selaamm,bugün sizlere Sümeyye Avcı kaleminden #yeis paylaşımı ile geldim, yazarımızın kalemi ile tanışma kitabım oldu. 149 syf fakat ağırlığını tarif edemeyeceğim kadar yüklü bir kitap okudum. Öncelikle harika kalemini çok sevdiğimi belirtmek isterim. Kitap psikolojik bir roman ve karakteri ile de oldukça sürükleyici ve heyecan verici. Ben özellikle gerçeklik algısını sorguladım. Bir kaç defa da fikir değiştirdim yalan söyleyemem ama yinede ilk düşündüğüm noktaya döndüm ve sevindim..
Ağladığım bir çok kısım var ki;okuyanlar anlayacaksınız Barlas ın mektupları...
Ahh zaten ondaki derinliği ve hassas ruhunu hemen fark ettim.Yaşadığı travmaları çok genç yaşta verdiği büyük kayıp ve bundaki payı olduğunu öğrenince daha da iyi hissettim onun çıkmazlarını. Arya tarafından baktığımda ise Barlas için gerçekten bir aydınlık olduğunu kesinlikle kabul edebiliriz. Arya kurtuluşun ışığı oldu. Fakat Arya nın hayatının sınavı ve gerçeğe yolculuğu da Barlas tan geçiyormuş eninde sonunda anlamış oldu.
Yazar her iki karakteri de öyle ince işlemiş ki kitaba dalıp gidiyorsunuz.
Detaya çok fazla inmeyeceğim taktir edersiniz ki çok kısa okuyunuz isterim. Özellikle türü sevenler için. Haydi kısaca konusuna geçelim;
Barlas evinin mahseninde zincire vurulmuş,Paranoid kişilik bozukluğu teşhisi konulmuş genç bir adam. Varlıklı bir ailenin tek çocuğu. Yaşadıkları bir kazada babasını kaybettikten sonra hayatta amacını,huzurunu,ruhunu yitirmişti.Bir süre sonra evlenmek zorunda kalan annesi ile hayatına geri dönmek istediğinde dengeler çoktan bozulmuştu. Bir kumpasın içinde olduklarını düşünen Barlas annesinin evlendiği adamı darp ettiğinde önce klinikte tedaviye ardından evinin mahsenine giden yola çoktan girmişti. Pek çok doktorun tedavi için uğraştığı Barlas karanlık mahzeninde kendini görünmez duvarlarının ardında tutarken, asistan terapist Arya Artun ile karşılaşması pek çok şeyi değiştirecek hayata tekrardan başlayabileceğinin umudunu ona verdi.Peki sonrası..
[Zincire bağlanmış olan bendim ama sen kendi zincirlerinin farkında değildin; onlar görünmez zincirleri. Kafese kapatılan da bendim ama sen özgür olmana rağmen hep aynı yerde dolanıp duruyordun. Aslında birbirimize benziyorduk. Birlikteyken birbirimizin ruhuna dokunabilmemizin sebebi buydu. Farklı bedenlerde yaşayan aynı öze sahip ruhlardık biz.]
YeisSümeyye Avcı · Kaktüs Sanat Yayınları · 202517 okunma