Kitaba olan hayranlığımı sadece şaşkınım diyerek ifade etmenin muzdaripliği içerisindeyim.
Şu kadarını söyleyebilirim ki kitabı okurken harflerin, hecelerin, kelimelerin arasında kayboldum. Etrafımda dans ettiler neye uğradığımı şaşırdım. Yazarın akışı bozmadan kurduğu uzun, upuzun cümleler ne kadar keskin bir zekaya sahip olduğunu gösteriyor. Kitabı yeni bitirdim neredeyim bilmiyorum. Nereye aitim seçemiyorum. Kurduğum cümleler eksik gelmeye başladı. Yazar sayfa 83'te 87 kelimelik bir cümle kurmuş. Anlamda hiçbir kayıp yok ne lüzumsuz cümle diyemiyorsunuz. Çünkü cümle kurmak istememiş, cümleyi yaşamak istemiş. Kelimelere bir olay örgüsünde bu kadar hakim olan bi yazar varsa eğer henüz okumadım. Sakin kafa duru bir zihinle okumanızı öneriyorum. Sevgilerimle.