Hüseyin Rahmi Gürpınar Dinin insanlarca kullanılmasını eleştirir her kitabında. Duyguların sömürülüşü dile geliyor her satırında. Burada da öyle olmuş nitekim. Zenginlerin de kandırılabileceğini, kandıranın da masumiyetini göstermiş.
Akıcı mizahi bir dili var zaten yazarın. Yalnız bir tebessüm ettiriyor size. Sonra düşündürtüyor ve o sömürülüşün hayatımıza nasıl da yansıdığını gösteriyor. Evet efendim, Hüseyin Rahmi sonuçta, hem düşündürür hem de okutur ve gülümsetir.
Fakat gülümseyiş buruk da olabilir, sahici de. Bu düşünmeye kalmış. Hüzünlenmeye aldanmış...
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.