D.H. Lawrence’ın Ölen Adamı, ölümü sadece fiziksel bir son değil, ruhsal bir çözülme, bir dönüşüm olarak ele alıyor. Kitabı okurken Lawrence’ın insan ruhunu ne kadar derinlemesine gözlemlediğini hissediyorsunuz. Karakterin hastalıkla birlikte giderek silikleşen benliği, yaşamın anlamı üzerine sarsıcı sorular sorduruyor insana.
Lawrence burada yalnızca bir adamın ölümüyle ilgilenmiyor; aşkın, aidiyetin, toplumdan kopuşun ve bedensel çözülmenin izini sürüyor. Anlatımı kimi zaman şiirsel, kimi zaman rahatsız edici dürüstlükte. Özellikle karakterin bedenine ve ruhuna yabancılaşması çok etkileyici aktarılmış. Bazı bölümlerde hastalığın dili, adeta karakterin düşünce biçimine dönüşüyor. Bu da kitabın temposunu zaman zaman ağırlaştırsa da, anlatının içine daha derinlemesine girmeyi sağlıyor.
Okurken sanki bir mezar sessizliğinde karakterin yanına oturmuş gibi hissediyorsunuz. Ölüm, bu kadar yakından, bu kadar çıplak anlatılınca insan hayata da, sağlığa da bambaşka bir gözle bakıyor. Ölen Adam, kolay hazmedilecek bir roman değil; ama insanın kendine, bedenine ve geçiciliğe dair birçok şeyi sorgulamasını sağlıyor. Sarsıcı, dürüst ve oldukça içsel bir yolculuk.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.