Yazar:
D. H. Lawrence
Çevirmen:
Bilge Karasu
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Temmuz 2017
İlk Yayın Tarihi:
1929
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
The Escaped Cock
ISBN:
9789750711442
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
kitabı okuyanların çoğu aksine benim gözüm çok tutu bu Ölen Adamı ın hikayesi
kabul çoğu satırda binlerce kelime tekrarı vardı bu yüzden neyin ne olduğunu anlamak zordu ve ipin ucunu çok çabuk kaçırma ihtimaliniz baya vardı
belki şiir altyapımdan dolayı kayboluşlarım kopuşlarım küsürce olmadı
yani beğendim şiirden haz alanlar ve mistiklillere tavsiyece tavsiye ederim
ki alın size küsüratça kafka vari saramagoca
"Adam hareketsiz yatıyordu; bir zamanlar ölmüş olan, şimdi iri iri açılmış, karanlık olmayan gözlerle, dirimin bitip tükenmeyen kararlılığını görüyordu. Dirimin yazgısı ona ölümün yazgısından bile daha yeğin, daha zorlayıcı göründü. Ölmüş adam, ölmemişlere dirim gözlerle bakıyordu." Ve içinden şöyle diyordu;
"Öldürüldüm ben, kendimi öldürülmeye verdim de. Beni öldürdüler, ama ben kendi kendimi verdim öldürülmeye."
Merhabalar sevgili kitap dostlarım. Bugün sizlere Postmodernist üslûpla kaleme aldığı metinlerini felsefe ile birleştirip Türk edebiyatına Vâroluşçuluğun ilk nüvelerini vermiş olan Bilge Karasu'dan ve onun çevirisi, Lawrence'ın "Ölen Adam"ından bahsetmek istiyorum.
Öncelikle "Ölen Adam'ı, sevdiğim bir kitap olduğu için çevirmek istedim. Batılı okurların bilebilecekleri bir takım hikâyeleri bilmeyen Türk okurlarına yararlı olacağını umarak yaptım." Diyen Karasu'nun öğretmence tavrını hemen her satırda hissettiğimi itiraf etmeliyim Lawrence'ın kaleminin aykırı bir kalem olduğunu yineleyerek, kısa bir süre önce yorumladığım Bakire ile Çingene eseriyle Viktoryen ahlâk anlayışının tam karşısında duran kaleminin, bu eserinin ilk bölümünde de Hristiyan öğretisinin karşısında durduğunu söylemeliyim. Özetle iki bölüm, İki ölüm-iki dirim kültü diyebilirim. Amma velâkin yalnızca bu zıtlıkla özetlenmeyecek kadar da derin olduğunu bilmenizi isterim.
Nasıl mı? "Ölüp Dirilen Adam" mitos'u mevsimlerin değişmesi, doğanın ölüp dirilişini, ölümün yası ile dirilişin sevinci bir araya getirilerek zıtlıklarla (diyalektik) anlatılan bir mitostur. Ayrıca kadim medeniyetlerin belki de en yaygın, en geniş ve en önemli mitoslar'ından biridir. Aralarındaki müthiş benzerlikten yola çıkarak, Mitolojide ölüp dirilen Tanrılar'a birkaç örnek vermek istiyorum. Dionysos (Yunan), Osiris
Ölen adam iki bölümden oluşuyor, hayatı yarım kalmış bir adamın dirilmesiyle başlayan, içsel sorgulama ile devam eden etkileyici bir romandı. Ben ilk bölümünü daha çok sevdim, daha çok sorguladım. Kendi hayatım adına da tam okumam gereken zamanda okumuşum dediğim bir kitap oldu. Ben EZR yayıncılıktan okudum ve gerçekten çok kötüydü, 2 puanı kırma sebebim o. Yazım yanlışları vardı. Sakin kafayla, herkesin okumasını tavsiye ederim.
ÖLMÜŞ ve DİRİLMİŞ ADAM!Mitoloji Senaryo
Puan vermedi·80 syf.·
2025 55. kitabı
Mütercim Bilge Karasu'nun tercüme(!) ettiği, 1963'de TDK çeviri ödülü almış, D. H. Lawrence'ın 
Ölen Adam isimli romanını incelemeye öncelikle mütercimin dil faciasından başlamak istedim. Bilge Karasu muazzam(!) uydurukça-kurbağaca sözde öztürkçe(!) mâlumatını bu romanda gözler önüne sermiş. Allah'tan roman 78 sayfa, nasıl bitirebildiğimi bir ben bilirim. Tercümede geçen kurbağaca kelimeleri hulâsa ediyorum: Ağmak, uçmak, yalvaç, tansık, dirim, yalım, yüküm, tinsel, unmak, gereksemek, enezlik, sunu, yılgı, saltık, erinç, balkımak, dalınç vb. gibi, uydurulmuş kurbağaca denilebilecek bir dil. Roman zaten mitolojik ve mücerret bir muhtevaya sahip, senin neyine, bu dille bu romanı hiç etmek... Aslında romanında öyle ahım şahım bir muhtevası yok. D. H. Lawrence Hazret-i İsâ'yı (Aleyhisselâm) bir mit kahramanı haline koymuş, eski mitoslardan İsis ile İsis rahibesini, Ana tanrıça, sevip arayan kutsal kadın sembolleri olarak kullanmış. Dirilişinden sonra yepyeni bir hayat kurmaya çalışan, peygamberlik döneminin sınırlı inançlarını parçalayarak eski tanrıların gücüne erişmeye ve onlarla (tanrı ve tanrıçalarla) barışmaya çalışan bir İsâ'nın, Meryem'i, anasını mazide bırakmış, sıradan bir İsis rahibesinde aşkı bulan bir İsa portresi çizen-uyduran müellif, hayat ve aşk anlayışını dar bir Hıristiyanlık anlayışı ile karşılaştırmış... Halt etmiş tabiî! Okunmaya değmez, mitolojilerden bir şeyler öğrenilebilir belki ama uydurulmuş mitolojik fantezilerden bir şeyler çıkarmaya çalışmak beyhude bir meşgale... Vaktinizi böyle boş şeylerle heba etmeyin... 
Vakur Çayseven
Bilge Karasu'nun tercüme(!) ettiği, 1963'de TDK çeviri ödülü almış, D. H. Lawrence'ın Ölen Adam isimli romanını incelemeye öncelikle mütercimin dil faciasından başlamak istedim. Bilge Karasu muazzam(!) uydurukça-kurbağaca sözde öztürkçe(!) mâlumatını bu romanda gözler önüne sermiş. Allah'tan roman 78 sayfa, nasıl bitirebildiğimi bir ben bilirim. Tercümede geçen kurbağaca kelimeleri hulâsa ediyorum: Ağmak, uçmak, yalvaç, tansık, dirim, yalım, yüküm, tinsel, unmak, gereksemek, enezlik, sunu, yılgı, saltık, erinç, balkımak, dalınç vb. gibi, uydurulmuş kurbağaca denilebilecek bir dil. Roman zaten mitolojik ve mücerret bir muhtevaya sahip, senin neyine, bu dille bu romanı hiç etmek... Aslında romanında öyle ahım şahım bir muhtevası yok. D. H. Lawrence Hazret-i İsâ'yı (Aleyhisselâm) bir mit kahramanı haline koymuş, eski mitoslardan İsis ile İsis rahibesini, Ana tanrıça, sevip arayan kutsal kadın sembolleri olarak kullanmış. Dirilişinden sonra yepyeni bir hayat kurmaya çalışan, peygamberlik döneminin sınırlı inançlarını parçalayarak eski tanrıların gücüne erişmeye ve onlarla (tanrı ve tanrıçalarla) barışmaya çalışan bir İsâ'nın, Meryem'i, anasını mazide bırakmış, sıradan bir İsis rahibesinde aşkı bulan bir İsa portresi çizen-uyduran müellif, hayat ve aşk anlayışını dar bir Hıristiyanlık anlayışı ile karşılaştırmış... Halt etmiş tabiî! Okunmaya değmez, mitolojilerden bir şeyler öğrenilebilir belki ama uydurulmuş mitolojik fantezilerden bir şeyler çıkarmaya çalışmak beyhude bir meşgale... Vaktinizi böyle boş şeylerle heba etmeyin... Vakur Çayseven
9/10
2016 4. kitabı
Ölen , sonra dirilen, dünyada kefenini sürüye sürüye dolaşmaya başlayan bir adam...
Peki bir fark var mıydı ?Kendinde ya da yaşayanlarda...
Kısa , metaforlu bir hikaye... Bazen okurken dağıldım bazen geri döndüm hikayeye.
Sonuç ölsek ve geri dönsek bu dünyaya, biz yine o bildik biz olurduk her halde, günahımızla,
sevabımızla,
saçmalıklarımızla
ve
zalimliklerimizle!!!
"Garip dünya, garip doğrusu; hem kirli hem de temiz. Ben de öyleyim işte...
her şeyin kaynaşması içinde de yalnız kalacağım. Hep yalnız, her şeyden çok, yalnız..."
(39/78)
ÖLÜMDEN ÖTE ÖLÜMDEN ZİYADEEdebiyat
Ölmüştüm ben, hayatın bir yerlerinde , bir kez de değil üstelik , defalarca. Zaman mıydı beni öldüren , yoksa yaşamak nedir bilmeyişim mi aldı canımı ?
Bir kere daha ölebilir miyim , yoksa yeterince öldüm mü ? Gömüldüğüm yeri bir hazine haritası gibi bulsaydı birileri , zahmet edip beni yerimden oynatırlar mıydı çaresizce ?
"Yalnızdı , ölmüş olduğu için de yalnızlığın bile ötesindeydi."
Bir müzik çalınsa kulağıma , dans eden bir yılan gibi kıvrılarak tıslayarak dirilebilir miydim yeniden ? Diğer yarısını arayan yarım bir elma gibi kalakalmıştım uçsuz bucaksız bu bahçede , hakikat nerede ?
"Beni vaktinden önce gömdüler. Ben de onun için mezardan kalktım. Ancak beni bulurlarsa , her şeyi baştan başlatacaklar."
Bir ölünün yeme - içme ihtiyacını bize , kim ve nasıl açıklayabilirdi ? Nefes almakla yaşamak arasındaki farkı ve bu uzun yolu , saniyeden küçük bir zamana kim sığdırabilirdi ?
"Ama içinde istek ölmüştü , yeme içme isteği bile. İstek duymadan kalkmıştı mezardan."
Öldüm dedi adam , ölümsüzlük gibi bir şeydi , inan bana çünkü buradayım işte gördüğün gibi , sadece hisset benim hissettiklerimi , sorgulama yargılama aşağılama.
"Korkma sakın. Ben sağım. Beni pek tez gömdüler , onun için yeniden hayata döndüm. Sonra bir eve sığındım."
Kendimden başka yaşıyor olduğumu söyleyen bir tek kişi yeterdi yaşadığımı kanıtlamaya. O bir tek kişi olmayınca ben iki kişi oldum kendi içimde , susmakla konuşmak aynı oldu böylece.
"Benim zaferim ölmemiş olmamdır. Benim ömrüm , görevimin ömründen daha uzun oldu."
Çekinerek baktım insanlara , gereksiz bir mesafeden ve gereksiz bir acıyla tükettim gençliğimi. Haftanın bir günü yaşadım , altı günü öldüm. Günün bir saati yaşadım , yirmi üç saati öldüm.
"Ben ki bir tek insanı bile hiçbir zaman gereği gibi kucaklamadım."
Bir kadın ,
Kitap 2 bölümden oluşuyor. İlk bölüm biraz ağır ilerliyor ama ikinci bölüm yağ gibi akıp gidiyor. Dili biraz ağır o yüzden okurken kitaba biraz daha yoğunlaşmak gerekiyor. Bazı cümleleri sindirebilmek için birkaç kez okuduğum oldu.
D.H. Lawrence’ın Ölen Adamı, ölümü sadece fiziksel bir son değil, ruhsal bir çözülme, bir dönüşüm olarak ele alıyor. Kitabı okurken Lawrence’ın insan ruhunu ne kadar derinlemesine gözlemlediğini hissediyorsunuz. Karakterin hastalıkla birlikte giderek silikleşen benliği, yaşamın anlamı üzerine sarsıcı sorular sorduruyor insana.
Lawrence burada yalnızca bir adamın ölümüyle ilgilenmiyor; aşkın, aidiyetin, toplumdan kopuşun ve bedensel çözülmenin izini sürüyor. Anlatımı kimi zaman şiirsel, kimi zaman rahatsız edici dürüstlükte. Özellikle karakterin bedenine ve ruhuna yabancılaşması çok etkileyici aktarılmış. Bazı bölümlerde hastalığın dili, adeta karakterin düşünce biçimine dönüşüyor. Bu da kitabın temposunu zaman zaman ağırlaştırsa da, anlatının içine daha derinlemesine girmeyi sağlıyor.
Okurken sanki bir mezar sessizliğinde karakterin yanına oturmuş gibi hissediyorsunuz. Ölüm, bu kadar yakından, bu kadar çıplak anlatılınca insan hayata da, sağlığa da bambaşka bir gözle bakıyor. Ölen Adam, kolay hazmedilecek bir roman değil; ama insanın kendine, bedenine ve geçiciliğe dair birçok şeyi sorgulamasını sağlıyor. Sarsıcı, dürüst ve oldukça içsel bir yolculuk.
Ölen adam cidden ölmüş bir adam mı?
Ölen adam ölmüş ama dirilmiş bir adam. Kitap 2 bölümden oluşuyor. İlk bölümünde bir horozumuz ve bir de ölen adamımız var. İlk bölüm ölen adamın nasıl dirildiğine değinirken, ikinci bölüm dirildikten sonraki dünyaya açılıyor.
Çok beğenerek okuduğum bu kitapta mitolojik olgulara değinilirken, dini olgulara da dini karakterlerle bir karşı çıkış var aslında. İsa üzerinden insanlığın tutsaklığı, güvensizliği, acıları ve arzularına, bir o kadar da içsel yolculuğuna değiniyor.
Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2019 32. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 05 Ağustos 2019 00:00
Metin olarak ayrı, çevirisi olarak ayrı öneme sahip bir #dhlawrence romanı.
#themanwhodied iki ölen adamdan ve iki dirimden bahsediyor. #osiris ve #isa ...
Metin mükemmel
#meltemce
Behçet Necatigil,Nurullah Ataç,Tomris Uyar, Bilge Karasu..
Bence çeviri dünyasının kendi kuşaklarındaki duayenleri ...(aklıma gelmeyip de unuttuğum varsa affola)
Neden mi ?
“Öz Türkçecilik’ diye vülgarize ettiğimiz bir endişeye sahip olan bu yazarların Türkçe’ye ihtimamları hasebiyle tabii ki...Bu kuşağın çevirilerinde,#bilgekarasu da dahil olmak üzere ; metnin içeriğini tüm doneleriyle okuruna öğretme azmi görülür. Üstelik ego yapmadan ,alçakgönüllü bir endişe ile ...
Yunaneli! herhalde kimse kullanmıyor artık bu kelimeyi.
inanca ; ‘kanıt’ ya da ‘ispat’ yerine kullanılmış.
‘Sunu kürsüsü,’ ‘buhurluk,’ ‘özden,’ ‘azrak,’ ‘bolartı,’ ‘saltık,’ ‘bayrı,’ ‘azık,’ ve ‘balkımak’ kelimelerinin anlamlarını bilmeyenler için dahi bağlamın güzelliğinden anlaşılacak bir anlatımla ; ‘Görsündü bunları,’ ‘bilesin!’ ‘aldımdı,’ ‘yürüsündü!’ gibi söyleme biçimleriyle tertemiz akıp giden bir okuma...
#önerimdir
“Mezopotamya-Mısır-Yunaneli “üçgeni içinde yüzyıllarca gidip gelen efsanelerin düğüm noktası olan “Anadolu-Suriye-Lübnan üçgeni” içindeki Osiris’ten,İsa’ya giden yolu ” Bilge Karasu’nun ağzından arşınlayın ...
Ölen Adam
Dipçe : Ölen Adam, Bilge Karasu tarafından Türkçeye kazandırılmış ve 1963 yılında TDK Çeviri Ödülü’nü almış.
Ölen Adam
Dipçe : Ölen Adam, Bilge Karasu tarafından Türkçeye kazandırılmış ve 1963 yılında TDK Çeviri Ödülü’nü almış.Reklam
Yazar Hakkında
D. H. LawrenceYazar · 47 kitap
David Herbert Richards Lawrence (d. 11 Eylül 1885 ö. 2 Mart 1930), 20. yüzyıl İngiliz yazarıdır. Roman, şiir, tiyatro oyunları, denemeler, gezi kitapları, edebiyat eleştirileri, yazmış, çeviriler yapmıştır. Eserlerinde modernizm ve endüstirileşmenin birey üzerindeki yabancılaştırıcı etkisi üzerinde durmuştur.
