Vakur Çayseven
@Teeliebhaber
Bu dünyada renk, nakış, lezzet, ne varsa küsüm!
Gözümde son marifet, Azraile tebessüm...
Kırıkkale
Kırıkkale 25.Eylül
10404 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
KELİMELER MÂNÂYI ZEDELİYOR...Kelimeler ve Anlamları
(...) Kelimeler gizli saklı anlamı zedeliyor, dile getirilen her şey o ân değişiyor biraz, biraz çirkin, biraz aptalca niteliğe bürünüyor; evet, bu çok iyi bir şey, bu da çok hoşuma gidiyor, bir insanın hazinesini ve bilgeliğini oluşturan şeyin bir başkasının kulağına her zaman aptalca gelmesine de hiç diyeceğim yok.
Sayfa 142 - Can yayınları
"BEN" BANA YABANCI...Benlik Karmaşası
(...) Hikmetini ve iç yüzünü öğrenmek istediğim şey "Ben"di. Kurtulmak, alt etmek istediğim şey, "Ben"di. Ama alt edemedim, sadece yanılttım, sadece kaçtım ondan, sadece saklanıp gizlendi. Doğrusu, dünyada benim bu "Ben"im kadar, bu yaşıyor olduğum, başkaları gibi ve başkalarından ayrı biri olduğum bilmecesi kadar kafamı başka hiçbir şey kurcalamadı. Ve dünyada kendim kadar az bildiğim başka hiçbir şey yok!
Sayfa 47 - Can yayınları
BEN BANA MECBUR MUYUM?!.gökhanözcanyazıları
(...) Düşünürken, dinlerken, söylerken, okurken zorunlu olarak kelimelerin içine kendi müktesebatımızdan denkleştirdiğimiz anlamlar koyuyoruz. Kelimelerden herkesin aynı şeyi anladığını varsayıyoruz ama bu pek o kadar doğru değil. Kelimelerin içine ne koyduğumuzu daha çok yaşadığımız hayat, tecrübelerimiz, zihnî ve kalbî mesailerimiz belirliyor. Bu birikim doğal olarak subjektif çıkarımlarla oluşuyor.
Yâni aslında tam olarak aynı anlama gelen kelimelerle konuşmuyoruz. Herkesin her kelimeye yüklediği anlam kendince. Ve nüanslar aslında birçok şeyi değiştiriyor. Kelimeler idrâklerimizle sınırlı, idrâklerimiz de yaşadıklarımızdan çıkarabildiklerimizle… Hayattan çok şey öğrenemeyenler, güdük kelimelerle konuşuyor, sathî şekilde anlıyor, derinliği olmayan zihinler ve kalplerle yaşıyor.
Her dilin onlarca sözlüğü bulunması ve bu sözlüklerde kelimelere sabit karşılıklar tayin edilmesi bizi yanıltmasın, aslında kelimelerin insan sayısı kadar anlamı, anlama, anlaşılma, anlatma biçimi var. Bunu bilmeden hayatı, insanı, varlığı hakkıyla bilebilmek, dahası kendi hakikatimizle yüzleşebilmek mümkün değil!
-
Gökhan Özcan, "Ben Bana Mecbur muyum?", yenisafak.com, 8 Haziran 2026-
HAYAT MI BİZİ, BİZ Mİ HAYATI YAŞIYORUZ?gökhanözcanyazıları
(...)Yaşadığım şunca zamanın zihnimde bıraktığı intiba şu:
Hayat bizi yaşıyor aslında, biz hayatı değil! Ama tersine inanmak için çok çaba gösteriyor, çok çırpınıyoruz. "Ben" zannı bu inadı koyultuyor, her şeyi "Ben"den çıkarak anlamlandırma gayreti, ısrarı ve hattâ yer yer kibri, parçası olduğumuz bütünün seyrine intibak edebilmekten, teslim olmaktan, akışına katılmaktan uzaklaştırıyor bizi. Oysa olan bitene hükmetme kabiliyetimiz yok hiçbirimizin; elimizde değil gidişatın direksiyonu, hiçbir zaman da olmuyor. Akıntıya karşı kulaç atmaya değil, o akış içinde kendi varlık hakikatimizle bütünleşmeye ihtiyacımız var. Bizi bütünle irtibatlı tutacak, bütün içinde anlamlandıracak ve nihayetinde içimize sürûr verecek yol bu! Ama sürekli "Ben" şartlı cümleler fısıldayan baştan çıkarıcı sesler var kulağımızda. Esasen bugünün insan odaklı dünyası da böylesi tuzaklar üzerine kurulu…
-Gökhan Özcan, "Ben Bana Mecbur muyum?", yenisafak.com, 8 Haziran 2026-