Roman boyunca sanki tek bir soru dolaşıyor satırlar arasında:
"İnsan, kendi hikâyesini gerçekten anlatabilir mi, yoksa sadece dolaylı izler mi bırakabilir?"
Ve Mahir, bu sorunun peşine düşüyor; büyük olayların değil, küçük kırılmaların izini sürüyor.
Acayip, modern insanın iç sesini kıymetli bir sessizlikle yankılayan, kırılganlığı yücelten ve her şeyin hızla geçtiği bir çağda durup bakmayı öğütleyen bir roman. Biten cümlelerinden sonra bile sürmeye devam eden bir yankısı var.
Kısaca söylemek gerekirse, Acayip hem anlatımı hem duygusu hem de biçimiyle adı gibi.
Ama biliyoruz ki, bazı acayiplikler insana iyi gelir.
·
2.913 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.