Hayal kırıklıklarım bitmiyor#çevirigiller
Serinin son kitabı da bitti sonunda.
Hızlıca başlıyorum. Kendi düşüncelerimle yorumlayacağım. Spoi içerebilir
Zahara, önceki kitapta okuduğumuz ve onlara karşı iyi bir baba olan adamın ardından iş çevirip onu karakteri yüzünden küçümsüyor bariz bir şekilde. Tamam babası mükemmel bir baba değil ama zihnindeki ve bulundukları şarttaki babalara göre de kötü bir baba değildi.
Zahara, derdini anlatmadan sorunlarının çözülmesini falan bekliyordu. Erkek karaktere mektup yazarak derdini anlattıkça erkek karakter onun sorunlarının çözüm yolu oluyor ama bu açıklığı ne kız kardeşine ne babasına yapıyor ve sonra ben yalnızım kimse beni anlamıyor herkes beni zorbalıyor diye triplere giriyor.
Kitabı okurken üç, dört kere mola verip geri dönmem gerekti. Çünkü çok sıkıldım. Hele ki ilk 230 sayfanın mektuplardan oluşması ve zaten 
Karanlık Günahlar gördüğümüz olayları bir kez daha zahara ve massimo bakış açılarıyla okumak çok sıkıcıydı. Birde Karanlık Günahlar dan sonra bu kitap geldiği için birbirinin devamı gibi olduğundan tekrarların olmamasını isterdim.
Ana karakterlerin arasındaki ilişkiyi bana hiç geçmedi . Mektup arkadaşlığından başlayan bir ilişki adamı görür görmez ikisinin de birbirini aşkı ilan etmesi ile sonuçlandı. Ama erkek karakter zaten kadın karakteri stratejik olarak kullandığını söylüyor 200 sayfa boyunca ve kadın karakterde bunun bilincinde. Erkek karaktere bilgi taşıdığının farkında ve aniden yüzyüze gelmeleri birden birbirlerine sırılsıklam aşıkmış gibi hissetmelerine neden oldu. Birbirlerinin zekasına aşık oldular sözde ama geçmedi yani.
Üvey kardeş trope’nuda öylesine kullanmış gibiydi. Seri ilerledikçe kullandığı argümanlar kitaba hizmet etmiyor biz sadece birliktelik çerçevesinde ilişki yaşayan çiftleri okuyoruz. Aralarındaki duygusal gelişim hiçbir şekilde yansıtamamış.
Neva beni her kitabında biraz daha hayal kırıklığına uğratıyor. Başka bir kitap daha gelecek diyorlar. Umarım kullandığı trope neyse ona sadık kalmaya geri dönmüştür. Çünkü kitabı tropelar çerçevesine indirgeyip bunları işlemeden yalnızca fantezi sahneleriyle süslemekten öteye gidemiyor.
Sevmedim
Karanlık Günahlar gördüğümüz olayları bir kez daha zahara ve massimo bakış açılarıyla okumak çok sıkıcıydı. Birde Karanlık Günahlar dan sonra bu kitap geldiği için birbirinin devamı gibi olduğundan tekrarların olmamasını isterdim.
Ana karakterlerin arasındaki ilişkiyi bana hiç geçmedi . Mektup arkadaşlığından başlayan bir ilişki adamı görür görmez ikisinin de birbirini aşkı ilan etmesi ile sonuçlandı. Ama erkek karakter zaten kadın karakteri stratejik olarak kullandığını söylüyor 200 sayfa boyunca ve kadın karakterde bunun bilincinde. Erkek karaktere bilgi taşıdığının farkında ve aniden yüzyüze gelmeleri birden birbirlerine sırılsıklam aşıkmış gibi hissetmelerine neden oldu. Birbirlerinin zekasına aşık oldular sözde ama geçmedi yani.
Üvey kardeş trope’nuda öylesine kullanmış gibiydi. Seri ilerledikçe kullandığı argümanlar kitaba hizmet etmiyor biz sadece birliktelik çerçevesinde ilişki yaşayan çiftleri okuyoruz. Aralarındaki duygusal gelişim hiçbir şekilde yansıtamamış.
Neva beni her kitabında biraz daha hayal kırıklığına uğratıyor. Başka bir kitap daha gelecek diyorlar. Umarım kullandığı trope neyse ona sadık kalmaya geri dönmüştür. Çünkü kitabı tropelar çerçevesine indirgeyip bunları işlemeden yalnızca fantezi sahneleriyle süslemekten öteye gidemiyor.
Sevmedim·
159 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.