Âşıklar Bayramı
Birkaç yıl evvel aşıklar bayramı filmini izlemiştim. Kadro olsun sahneler olsun çok etkilenmiştim. Yıllar sonra kitabı geçti elime. Açık ve net olarak söylemek gerekirse kitabı filminden daha çok sevdim. Yusuf’da ki duygu yoğunluğunu filmi izlerken alamamıştım.
Kitapta mesela mektuplar bölümü var. Ya ben film izlerken kaçırdım ya da bu sahneler filmde yoktu, bilmiyorum artık.
Kısaca kitabından çok etkilendim ve herkese tavsiye ediyorum okumalarını.
33 yıl sonra (âşık Heves Ali) oğlunun (Yusuf) kapısına gelir.
Elinde üç telli bir bağlaması, ahşap bir bavul ve sekiz köşeli kasketi.
Babanın tek derdi Kars’a gidip aşıklar Bayramı’na katılmak.
Babasının sağlığın yerinde olmadığını gördüğü için otobüsle değil kendisi bırakmaya karar veriyor.
Bu üç günlük yolculuk belkide 33 yıla bedel olmuştur.
Heves Ali’nin sağlığının gittikçe kötüleşti ve sürekli hastaneye gitmeleri, köy köy gezip bazı insanlardan helallik istemesi, küçükte olsa bir cem tutulması beni şahsen derinden etkiledi.
Baba ve oğul arasında geçen kısa muhabbet beni çok ağlattı.
Bazen çok fazla söze gerek olmuyor, kısa bir bakış küçücük bir cümle her şeyi özetler.
Aşıklar BayramıKemal Varol