Halil Cibran mükemmel bir yazar. Bu kadar kısa ve bu kadar öz kalıp hala büyük hikayeler anlatmayı ve büyük etkiler bırakmayı başarıyor. Hikayelerin çoğu 1 sayfadan kısa ama anlatmaya çalıştıkları şey çok önemli. Öyle iki saatte okunup kenara fırlatılabilecek bir kitap değil. Benim en beğendiğim öykü Eski, Çok Eski Şarap ve Irmak isimli öyküler oldu. En sevdiğim öykü diyebileceğim Eski, Çok Eski Şarap’ta şarabını kimseyle paylaşmak istemeyen birinin öyküsü anlatılıyor. Prensler geliyor, krallar geliyor, valiler geliyor; adam hiç birine layık görmüyor bu şarabı. Eninde sonunda adam vefat ediyor ve şarap da tattan tuzdan anlamayan gariban köylülere kalıyor. Onlara göre bardağa koyulan her şey şarap deniyor. Burada elindekinin değerini yaşarken bilmenin önemi aşırı hoş ve naif bir şekilde anlatılıyor. Okuduğum en iyi kitaplardan biri.