Tek taraflı bir aşk bu kadar derin, bu kadar sessiz ve bu kadar güçlü anlatılabilir miydi bilmiyorum. Her satırda içim sızladı.
Adını bile bilmediği bir adama ömrünü adamış bir kadının iç döküşü... Okurken hem kızdım hem üzüldüm, ama en çok da anladım.
Zweig yine kısa ama unutulmaz bir hikâye bırakmış geride. Okuyup geçilmiyor.