Ne zaman Dostoyevski okusam, iliklerime kadar o yoksulluğu ve fakirliği hissediyorum ve yaşıyorum. Bu adam bunun için yaratılmış. Diğer eserlerinde de aynı şeyi hissettim. Başlarda karşılıksız bir aşk okuyormuş gibi hissetsem de ilerledikçe açıldı. Ve iki insanın birbirlerine yardımlarını, yoksulluğun şeker ile kıyas edildiği kısma geldi. Çizme, üniforma ve zenginler. Çok zor ve bir o kadar da gerçek. İnsancıklarFyodor Dostoyevski