Uzak Düşen Yakınlıklar
Yaban, Cumhuriyet’in hemen öncesinde, Anadolu’nun gerçeğiyle yüzleşen bir subayın iç dünyasını anlatırken; aslında Türkiye’nin en temel sorularını da gündeme getiriyor: Aydın halkı ne kadar tanıyor? Halk aydını neden hep “yabancı” görüyor?
Ahmet Celal’in köye gelişiyle başlayan hikâye, bir uyum çabası değil, bir kırılma süreci. O, halkı kurtarmaya geldiğini sanırken, halk ona mesafeli, hatta düşmanca yaklaşıyor. Çünkü aynı toprağın insanı olsalar da, yaşadıkları dünyalar bambaşka.
Yakup Kadri bu romanda, inkılapların ve değişimin sadece merkezde değil, taşrada da ne kadar zor kabullenildiğini gösteriyor. Kitap, yalnızca bir bireyin değil; bir toplumun da iç savaşını gözler önüne seriyor.
Yaban, taraf tutmayan bir kitap. Ne köylüyü tamamen suçluyor, ne de aydını yüceltiyor. Ama net olan şu: Aradaki uçurum o kadar derin ki, bir romanda bile kapanmıyor.
Bu roman, sadece geçmişi değil, bugünü de düşündürüyor. Çünkü sorular hâlâ aynı: Halk ne istiyor? Aydın ne anlatıyor? Ve aradaki bu ses farkı neden hiç azalmıyor?
·
601 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.