·272 syf.····Okunma: 02 Temmuz 2025 19:16 Volkan Bey'i ilk Tanrılar Çağı kitabıyla tanımıştım. Benim gibi bir distopya düşkününü oldukça şaşırtan bir içerikti. Sonrasında farklı türlerde güzel kitaplar yazdı. Yıllardır takip ederim kalemi bir kez olsun beni üzmedi. Bu kadar farklı türleri başarıyla yazabilen çok az yerli kalem var.
Âhir Zaman'ı ilk gördüğümde acaba hangi türde bir kitapla döndü diye merak ettim ve gerçekten bu kitabın türünü tanımlamak çok zor. Distopya değil, ütopya değil, bilim kurgu unsurları var ama bilim kurgu değil, belki de yeni bir türün ilk örneği diyebilirim. Ama her ne olursa olsun şok edici bir altmetin, sarsıcı bir içerik var ortada. Ben artık kitap incelemesi yazmıyorum ama bu adam yazdığı kitaplarla beni inceleme yazmaya itiyor resmen. Kitabın neredeyse tamamının altını çizdim. Aynı Tanrılar Çağı gibi çok derin bir felsefi yaklaşım var kitapta. Yani şöyle bir kitap yazabilmek için koca bir felsefe tarihini yemiş yutmuş olmak lazım. O kadar dolu dolu ki bence bu kitap geniş kitlelerce okunursa kült bir eser olarak baş köşeye konabilir.
Hikayenin anlatıcısı Âhir Zaman bildiğimiz roman kahramanlarından değil. Rezil, kaypak, utanmaz, pislik bir adam. Nefret ettim Âhir'den her sayfada. Hele kitabın sonunda o kadar tiksindim ki... Ama Volkan Bey'in sihri burada gizli. Kötü karakterleri bu kadar büyüleyici yazabilmesi onu özel kılıyor. Okurken Âhir'den tiksineceksiniz ama size fısıldadığı şeyler aynı zamanda kendinizden de nefret etmenize yol açacak türden. Yazar, Âhir'i bence okuyucuya tuttuğu bir ayna olarak kullanmış. Daha önce böyle bir şey gerçekten görmemiştim.
Sistem eleştirisi, teolojik göndermeler, toplum eleştirisi, bireyin yeniden inşası... Tanrı, patron, sistem ne derseniz, hayatınızı kontrol eden her şeye karşı açılmış bir savaş gibiydi kitap. Okurken resmen yazarla ağız dalaşına girdiğimi hissettim ve her seferinde ağzımın payını verdi.
Bu kitapta bir de "Plan C" olarak geçen bir detay var. Spoiler olmaması için detay vermiyorum ama sanırım edebiyat tarihinde anarşi için yazılmış en yüceltici güzellemeydi. Âhir Zaman bir açıdan başarılı bir isyan hareketinin el kitabı gibi.
İyi manada "dehşet verici" bir kitaptı. Kitaptan başımı kaldırdığımda yazarın beynime soktuğu şeylerle nasıl yaşayacağımı bilemez halde buldum kendimi. Bu tarz kitaplar artık yazılmıyor. Uzun zamandır böyle sarsıcı bir şey okumamıştım.
10 üzerinden 11.