Roman çok farklı bir teknikle yazılmış, okuması bence oldukça zor ve sabır isteyen bir yapıda; bir anlatıcı bulunmakta, ayrıca başlıca üç karakterinden biri olan Edouard planladığı 'Kalpazanlar' kitabının yazılış sürecini anlatmakta; yani bir nevi roman içinde roman hüviyetinde.
Bernard, annesine yazılmış bir aşk mektubunu bulup babasının bir başkası olduğunu öğrenerek evi terk eder. En yakın arkadaşı Olivier'e gider, oradan da onun üvey dayısı Edouard'ın asistanı olur. Bu üç kişinin, arkadaş ve aile çevresi içinde olaylar çok ayrı patikalardan gelişir.
Kitapta bir hayli fazla sayıda karakter bulunmakta, bence çoğu derinlemesine tasvir edilmemekte. Eşcinsellik teması satır aralarına yedirilmiş, toplumsal değerlerin zaman zaman sorgulanmasını görüyoruz. Ama bu sorgulama görüş belirtmekten uzak ve muğlak.
Çok abartılan ancak doyurucu olmayan bir eser olduğu düşüncesindeyim.
Kitaptaki bir cümleyi kitabın değerlendirilmesi için en uygun görüş olarak buraya kaydediyorum:
" Herkes hayran kalıyor diye, güvenle hayran olunan ve sersemce şeyler olduklarını şimdiye kadar kimsenin söylemediği, söylemeyi göze alamadığı bir sürü yapıt var." syf 380
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.