İç dünyaya, kimliğe ve zihinsel karmaşaya odaklanan kitapları seven biri olarak Nadir’in kurgusunu oldukça ilginç buldum. Anlatım dili sade ama düşündürücü, özellikle bilinç ve sistem arasındaki ilişki metaforik bir dille aktarılmış.
Karakterin yaşadığı çözülmeler, okuru bazı yerlerde durup sorgulamaya yöneltiyor. Bölümler arasında geçişler zaman zaman bilinç akışı hissi veriyor, bu da kitabı klasik bir roman gibi değil de daha deneyimsel bir metin gibi hissettiriyor.
Gerçeklik algısının sorgulandığı bu tarz kurgulara ilgi duyan okurlar için yeni bir bakış sunabilir. Fazla uzatılmadan, yer yer şiirsel anlatımla ilerlemesi de artı bir nokta olmuş.
Yavaş okunması gereken, bazı bölümleri sindirerek üzerine düşünmeyi gerektiren bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Nadir