Kitabın yarısı ile tamamı birbirinden gündüz ile gece kadar değişik. İlk yarısında umut ve yeni bir macera varken ikinci kısmında insanın içine kasvet ve üzüntü veriyor. Ömer'i ilk başta anlarken sonlara doğru kızıyor. Yaptığı saçmalıkları yediremiyorsun. Macide ile olan aşkının böyle bitmesi bu kadar rezil hale düşmeleri üzüyor insanı. Ömer'in aptallığına kızıyorsunuz. Kitap tamamen betimleme dolu ama sonunda insanın ağzına kötü bir tat bırakıyor. Şeytanın içimizdeki tembellik olduğu yüzüne vuyor insanın. Ömer ve Macide ye yazık oldu Sabahattin Aliİçimizdeki Şeytan