Üstelik insan, yenileceğini bile bile bir kavgaya girmemeli.
Bilmezsiniz, yoksulların hafta tatilleri yoktur. Onlar sürekli çalışmak zorundadırlar. Yoksa aç kalırlar kışın ortasında.
“Düşman, tembel ama obur bir hayvandır,” dedi. “Kendi çıkarları için hiç gereği yokken öteki canlılara zarar verir. Tembeldir, ama sofradan en büyük payı da o alır.”
Bu büyükler, oldum olası böyledirler. Sevinçleri eksiktir nedense.
İnsanlarla, bitkilerle veya hayvanlarla kurulan bağ… kim ya da ne olduğundan ziyade kurulan bağın gücü burada önemli olan. Bir horuzun daha doğrusu “Gülibik” in hikâyesi var bu kitapta. Bir de alt metinde yatan yoksulluk, yaşam mücadelesi, sınıfsal farklılıklar… Oldukça içten bir öykü. Kitapla kalın. GülibikÇetin Öner