Mahir Ünsal Eriş’i okumak her zaman büyük bir keyif.
Ama bu kitap beni başka bir yerden yakaladı.
Bir kız çocuğu, bir koca hala, bir devrimci genç, dayanışma duygusu, “biz olmanın” eşsizliği...
Yıkıcı güçler karşısında direnmekte zorlanan kalabalık, kötülüğe karşı birlik duygusunun kokuya yenik düşmesi… O yenilginin utancı, burukluğu...
İçimizde birikmiş umutları ve umutsuzlukları ayağa diken bir akış.
Eriş’in yakın tarihimize abartmadan, bayağılaşmadan çekilen ıstırapları alınan dersleri usul usul anlatışı içime işledi. Orada kalacak.