pek beğendim sayılmaz ama yazın okunacak güzel bir seri bulduğum için mutluyum. karakterler ve konu pek ilgimi çekmedi sadece. yani nasıl desem birbirlerini anlattıklarında kulağa iyi geliyorlardı ama onları kendi bakış açılarıyla okuyunca sıkıcı buluyordum. şöyle mesela, ana kadın karakter win erkek karakter griffin'i anlatınca gözümde inanılmaz yakışıklı, seksi, kovboy çizmeli bir adam canlanıyordu, aynısı griffin win'i anlatırken de geçerli ama onları kendim okuyup tanırken sıkıcı buluyordum. win ne kadar güzel ve çekici anlatılırsa anlatısın gözümde hep caroline forbes'un annesi olarak canlandı. griffin de o kadar sıkıcıydı ki görende 31 yaşında çıtır değil de 70 yaşında yaşlı dede sanacak ki 70 yaşındaki yaşlı dede sizden daha hızlı çıktı onu da gördük.
anlatım tarzı pek etkileyici değildi. onu da sıkıcı buldum. çiftin arasındaki kimyayı da hiç hissedemedim yani bütün sevişme sahnelerini sırf okumak için okudum geçtim bir heyecan, ateş yoktu. ama en azından gerksiz dramalarla, ergen işi güven sorunlarıyla uzamadı ki şu emily denen kadın ve ezik eski sevgili yüzünden uzayacağından korkmuştum.
katil pek şaşırtmadı ama şaşırtmasına da gerek yoktu çünkü bu bir polisiye değil aşk kitabı. yalan yok ilk cesedi bulduklarında yanlışlıkla polisiye kitabı seçtiğimi sanıp korkmuştum çünkü nefret ederim polisiyeden ama korktuğum çıkmadı neyse ki. polisiye göze batmayacak şekilde iyice yerleştirilmişti. yani katilin kimliğinin açık olduğunu söyleyip düşük puan verenlerin biraz saçmaladığını düşünüyorum. sadece şöyle bir sorunum (spoiler olabilir) var ama bu daha çok kişisel. katilin ölmesini istemezdim. keşke hapse tıkılıp daha önce ona sevgiyle bakan bütün gözlerin nefret ve tiksintiyle dolduğunu görseydi. ölüm bu caniler için kurtuluş.
neyse, zaman geçirmek için güzel bir kitap ama çift pek benlik değildi. ilerleyen kitaplar için heyecanlıyım.
·
466 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
