Oruç Aruoba’nın “Benlik” kitabı, varoluşumuz üzerine içsel bir sorgulama yolculuğuna davet ediyor. Felsefi ve edebi bir anlatıma sahip, kelimelerle düşünce arasında ince bir köprü kurmaya çalışıyor. Ancak bu köprüden geçerken zaman zaman aynı noktada defalarca durduğumu hissettim; yazar aynı fikri farklı kelimelerle yeniden yeniden ifade etmiş gibiydi.
Kendi benliği üzerinde yaptığı benzetmeleri ve bu benzetmelerle düşünceyi somutlaştırma çabasını sevdim. Kitap boyunca, insanın kendi kendine sorduğu ama çoğu zaman cevapsız bıraktığı soruları didaktik bir üslupla önümüze koyuyor. Bu üslup, bazı okuyucular için kıymetli bir derinlik katarken, benim gibi akışkan ve dengeli bir anlatımı sevenler için yer yer yorucu olabiliyor.
Kitap, kısa ama yoğun paragraflardan oluşuyor. Bu yüzden her sayfa ayrı bir düşünce molası gibi hissettirebiliyor. Düşündürten, iç sesinizi harekete geçiren cümlelerle karşılaşmak mümkün, ama bu yoğunluk bir süre sonra aynı fikir çevresinde dönüyormuş hissi veriyor. Okuma sırasında kitaba odaklanmak kolay oldu fakat bitirdiğimde kalbimde iz bırakan bir anlatı olmadığını fark ettim.
Yine de Aruoba’nın diline ve düşünce dünyasına dair bir izlenim edinmek açısından değerli bir deneyimdi. Bu, yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve belli ki kendine has bir anlatım tarzı var. Tam anlamıyla “bayıldım” diyemem, ama merak ettiren, üzerinde düşündüren bir kitap olduğu kesin. Yazara bir şans daha verip başka bir kitabıyla yeniden tanışmayı düşünüyorum.
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.