Memoria,hafıza, hatıra....Yaşarken değil ama sonrasında daha çok anlam yüklenen bir kavram.
Şebnem Isiguzel de Cumhuriyet tarihinin ve Osmanli'nin son dönemlerinin bir fotoğrafını çekmiş bize. Fotoğraf benzetmesi pek yanlış olmadı. Zira unuttuklarımızı fotoğraflara bakıp animsamaz mıyız?
Beş yaşındaki küçük bir erkek çocuğu günün birinde Karılar Tekkesi'ne bırakılır. Ancak Cumhuriyet'in ilan edilmesi ,tekke ve zaviyeler kanunun çıkarılması ile tekke kapanma sorunuyla karşı karşıya kalır. Tekkenin kadinlari kapatılmasın diye Ata'nin huzuruna çıkmak kendilerini anlatmak,tekkelerinin bir nevi kadın siginmaevi gibi olduğunu söylemek isterler.
Bununla baslayan hikaye Ankara,Savanora,sürgüne giden halife,Nisantasi'nin değişimi,Teneke Mahallesi,6-7 Eylül olayları,sürgüne giden Rumlar-Ermeniler,Dersim olayları, 12 Eylül darbesi,Gezi olayları gibi Cumhuriyet tarihinde yer alan önemli olayların bunlari yaşayanların hayatını nasil değiştirip dönüştürdüğünü anlatarak devam eder.
Romanin diger önemli karakteri isimsiz bir kadın. Başta bahsettiğim küçük erkek çocuğun torunu olan bu kadın hem dedesinden dinlediklerini hem de kendi yaşadıklarını tekrar tekrar anlatır. Romanda bunu kendisi de dile getirir. Hayat tekrarlardan oluşmuyor mu zaten?
Yine romanin diger önemli karakteri Muazzez Hanım ise hem kötülüğü hem iyiliği barindiran ama bencil bir şekilde hep hayattan alacağı varmış gibi yaşayan dev cüsseli ilginc ve cok gercek bir karakter. Çevremizdeki bunlardan çok var.(Magdurum da magdurum)
Benim romandan çıkarımım sevgisiz büyüyen insanların,toplumların...dünyaya kötülük tohumları saçtığıdır.
Ötekine tahammül edememek,herkesi kendi gibi görmek istemek,başkasının varlığını kabullenememek yüzünden geliyor,başımıza ne geliyorsa.
Şebnem Isiguzel hacimli bir romanla Cumhuriyetin kuruluş hikayesinden yola çıkarak bu temayı anlatmak istemiş.
Arka kapak yazısında da yazıldığı gibi "Bu sadece bu toprakların değil,dünyanın hikayesi."
Romanın en güçlü yönlerinden biri, insan hafızasının kırılganlığını ve seçiciliğini ustaca yansıtması. Karakterlerin geçmişle olan ilişkileri, anıların nasıl zamanla değişebileceğini, çarpıtılabileceğini veya tamamen unutulabileceğini gösteriyor. Bu durum, bizi "Gerçek anılarımız ne kadar güvenilir?" sorusuyla baş başa bırakıyor. Roman, sıklıkla hafızanın nesnel bir kayıt olmaktan çok, öznel bir inşa olduğunu vurguluyor.
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.