Ağlayamıyordum, ah doya doya ağlayabilmek mümkün olsa...
Yakışıklı, eğitimli, çapkınlığıyla ortamlarda dikkat çeken genç bir adam Necdet Feridun'un acıklı aşk hikâyesi... Kızlarla olan münasebeti eğlenmek üzereyken işler bu sefer tersine döner Meliha'yı köşk penceresinden görür görmez aşkın içine düşer. Bu aşk, Meliha'nın en yakın arkadaşıyla evlenmesinin ardından Necdeti sevdiğini itirafıyla ıstırabın şiddetini artıracaktır. Bu ıstırab karşısında Necdet, Meliha'dan kaçmak için eline geçen her uzaklaşma fırsatını kaçırmasa da aşkı ve Meliha'dan uzaklaşma ıstırabı onu bir an olsun bırakmaz. Meliha'nın türlü çılgınlıkları ve cesurca davranışları Necdet'i korkutmaya başlar. Bir fiyonklu kurdele ve sarı gül ile kendi cinayetinin ve onu seven Müzehher'in aşkının nişanesiyle ölmeye karar verdiği sırada hikâyesini yazdığı mektupları kadim bir dostuna emanet ederek ıstırabına son verir. Ancak ölümünün ardından Meliha da doğum esnasında ikisinin can parçası oğlunun doğumunda ölür. Geriye Necdet'in mezarının solunda onu seven Müzehher'in mezarı, sağ tarafında ise çok sevdiği Meliha'nın mezarı kalır. Ve vasiyeti üzerine mezarlarına sarı güller konulur acı bir şekilde oğulları Haldun Fikret tarafından.
Elemli bir aşk, ıstırap ve adım adım ölüme giden hikâyenin arasında kendinizi bulabileceğiniz bir esere veda etmek istiyorum en çok da Zavallı Necdet, Zavallı Müzehher ve Meliha'ya...
Okuyacak kitap dostlarıma keyifli okumalar dilerim...
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.