Karasu'nun kalemi ile tanıştığım, bundan da pek memnun olduğum bir kitap. Az önce bitti. Bir yaz kıpırtısızlığı, miskinliği ve sıcaklığının izlerini taşıyor, yengeç yuvaları gibi.
Zihnimde düşümde giremediğim, geri de dönmediğim, eşiğinde öylece oturup beklediğim o kapı canlandı. Orada belki üç asır bekledim, beni kimse içeri almadı. Lâkin belki çalmadım hiç kapıyı.
"Bu dünyada her şey" , bir yara izi bırakıyor bir yangından.
"Geride bıraktığımızsa" kendimiziz.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.