Tekrar çivilenmiş dünyaEdebiyat
Dergi var Dert*i var...
Geçen gün insanların talihsiz bir çizim olmuş dedikleri bir dergi çiziminden dolayı evdeki dergilerimi tekrar kontrol etme gereği hissettim. Ben zaten fazla dergi alan biri değilimdir, beğendiğim, sevdiğim biri olursa onun için nadir alırım. Ya da aynı sebeple biri almıştır benim için. Yani no ideoloji no siyaset no aktivist düşünceler. AMA bu demek değildir ki namını bildiğim bazı zırvaları da alıp okuyacağım. En radikal dergim Bayanyanı'ymış o da Türkiye'deki kadınların karşılaştığı durumları ve kadın gündemini feminist bir bilinçle ele alan Türkçe hiciv dergisi. Çizgisi bu. Bunu söyledim çünkü o kadınlar hep Leman'ın çizerleriydi. Bir yamuk yaparlarsa onları da "pozitif" ayırırım. Dünya yanıyor dünya. Ben Nescafe yazısının üzerine başka kahve firmasının logosunu yapıştırmış adamım. 7 Ekimden beri de böyle kullanıyorum. Tabii ki gidip bardağı çöpe atacak halim yok. Bunun gidip coca cola satın alıp foşur foşur yere dökmekten farkı kalmazdı... BOYKOTta boşluk olmaz. Olmamalı. Vicdanımda boşluk istemiyorum çünkü! İşime geleni alayım, bazılarından uzak durayım OLMAZ! Ben bildiğim hiçbir boykot ürününü almıyorum. Boykot firmasından almıyorum bir şey. Zor mu zor. Ama geceleri gözünü kapayamamak daha kolay değil... Hoş insanlar vuruyor yani ya kullandığın sistem yazılım kimin? Saf değilim ben de biliyorum onu. En azından elimdeki telefon boykot ürünü değil. Kurumlara yazılımı ben satın almıyorum ama bir telefona iki katı fiyat ödeyip vicdanımın rahat olacağı telefonu aldım diyebiliyorum. Kör olmayan boykottan beridir malum ürünlerin fiyatındaki kendi fiyat aralığına göre oluşan düşüşün farkındadır. Bunlar bizim sayemizde koçlar, keyfini sürün diyebilirim sadece... Ben yanlış ortamın içinde olmanın üzerinde komple yanlış çağdayım ya. Valla. Ama elimden bir şey gelmiyor. Yani yaşayabiliyorum enfazla. Sazdır sözdür bir pisliğin içinde yüzüyorum gibi hissediyorum kendimi ; incecik bir izim varsa vardır. O kadar. Böyle bir ortamda sağ kalabilmem bile mucize yemin ederim. Herkes kötü ben iyi mi? Yok öyle bir şey demiyorum. Benim gördüklerim bana fazla geliyor. Zaman her şeyin ilacıdır diyorlar bana hiçbir şey ilaç almıyor. Kafamın almadığı tonla şey var. mesela şu dergiyi okurken iyidir dedim. Bunlar güzel sözler. Umut var. Ama bir de hatırladım ki bu derginin ilk sayısı yani 1990 yılına ait. Benim kafam mı geride biz o zaman daha mı ilerdeydik bilemiyorum sayet o zamandan beri ilerleme kaydedildiği düşünülüyorsa bence büyük yanılgı var ortada. Berbat durunmdayız ya. Fecaat. Çocuklar ölüyor bir yerlerde. Bildiğin ölüyorlar. Şu kadar şehit var denilip alt yazıda geçiliyor. Çünkü üst yazıda daha önemli(!) haberler var o esnada. Çldü o çocuklar sen şehit deyince bir parmak bal çalmış olmuyorsun kimsenin ağzına. Şehadet öyle bir şey değil. Kimsenin bahşettiği bir şey hiç değil. Allah bilir, oturduğum yerde de şehadet şerbeti içebilirim ben. Onların şehadeti birileri tarafından verilmiyor. Artık herkes bunu anlasın. Vatan millet diye girilen bir yer hastane mağarası olsun olmasın şehadeti hak eder. Bu doğru ama şehitlerin peşinden yıkılan dünyalar var. Herkes kapısını kapayacak o insanlar boşluğa bakacak. Acılarından söylemiyorlar bazı sözleri, hak olduğu için söylüyorlar. Şehadetlerini aileleri de kabul ediyor ama bu demek değil ki evlatlarının, kardeşlerinin başına gelen şeyi hiç sorgulamadan kabul edecekler. Ne yaparsnız mesela? Şehitlik mertebelerini geri mi alırısnız? Hasbinallah ya. BU dünyanın çivisi çıkmış doğru , üzerine de olur olmaz çiviler çakıyorlar tutsun diye. Olmuyor. Üst aklınıza da alt aklınıza da... Neyse bir dergi konusu bir sürü yaramı kanattı. Kısacası çizgisini belli edene çizgi çizeriz. Onu dışında sağ sol orta ayrımı yapmadan Yaşar KEMAL basan dergiyi almışımdır. Sabahattin ALİ'yi ne bileyim Stefan ZWEİG'i. Ha Cüneyt ARKIN için almıştım. Ferdi TAYFUR'u bir arkadaşım almıştı. vs vs. Herhangi bir dergi için bir şey dediğimi hatırlamıyorum bugüne kadar. Ama benim kanaatim bilinçli yapılmış bir çizimin meyvesini topladı dergi. Hiç öyleydi böyleydi safsatası yapılmasın şimdi. Aptal olmayan bir müslüman ile yahudinin iki farklı uniq isimle de tarif edilebileceğini bilirdi. İsrail tarihinde yer alan sayısız ikon isimlerin birçoğu Tora’dan, Yahudi geleneğinden esinlenir zaten. ZATENNNN. Bir imamla haham çizmek o kadar basitti ki. Bunun dışındaki bir tercih bilinçlidir. Geçmiş olsun.
HA. Bence dergilerin işi siyaset yapmak değil halkı bilinçlendirmek olmalı. Orada Leman'ın yaptığını bir bilinçlendirme olduğunu düşünmüyorum kalbimin teli titremedi çünkü. Bu DERGAH dergisinde mesela, 1990lardaki bu sayısı için söylüyorum; tamamen entelektüel birikim yapabileceğiniz, kalbinizin teline dokunacak üç beş yazı ve şiirle olayı mühürlemiş.
Mustafa KUTLU'nun şu yazısı;
Ama tabiatın kanunu değildi bu...
Adetullah değildi...
İsyanım buna idi, bu sapkın şeye idi...
Bu çizgiden çıkmış gidişata idi...
Otuz küsur yıl öncede insanlar gidişattan rahatsızmış. Ama kimse peygamber efendimizi iyi ya da kötü işin içine çekmeye çalışmamış. Saf saf bir müslümanla yahudi çizdim diyen adam hadi her şeyi geçtim ne demek istiyorsun? Yani bu yıkımın bir kısmını da peygamber efendimizin şahsında müslümanlara mı yıkıyorsun? Onun şahsını karıştırmasan ben de seni desteklerdim. Çünkü müslümanlar efendimizin çizgisinde değil. O yüzden haksızsın; müslümanlar suçlu ama o çizgiden gitmedikleri için suçlu. Peygamberimize düşmanlığın ilk hareketinin onu ve müslümanlığı boykot etmek olduğunu unutanlar suçlu ! Boykota bir peygamber hareketi gibi bakmayanlar suçlu. Gözümü kapadığımda Çağrı filminde boykot yıllarında hapsedilmiş açlıktan bir deri bir kemik kalan insanları görüyorum. Filistin "haklı" mücadelesinde bunu yaşıyor ama bir Ebubekir de çıkıp bir Hamza da çıkıp ben varım, durun demiyor. O yüzden müslümanlar evet suçlu fakat peygamber edendimizin çizgisini dümdüz devam ettirmedikleri için suçlu.
·
139 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.