Kitaba giriş çok iyi ama devamında ki o anti karakterin yaptıkları gerçekten çok çelişkili. Genel olarak aşağılık kompleksine sahip bir bireyin kendiyle ve dış dünyayala olan, kendini kanıtlama var olma çabası gibi çatışmalara odaklanan bir kitap. Dostoyevski bu kitapla gerçekten insanın içini karartıyor ve senin beklediğin hiç bir şeyi sana vermiyor, tıpkı hayat gibi. Dostoyevski bu kitabı kimsenin okurken rahatlaması için yazmamış sadece rahatsız olması ve insanın kendisini bir daha gözden geçirmesi için yapmış. Gerçekten eylemlerimizi istediğimiz için mi yapıyoruz? Yoksa sadece birilerine ya da birine kendimizi kanıtlamak için mi?