Elio Vittorini’nin 83 sayfalık kocaman romanı 8 kişilik bir ailenin yoksulluğunu anlatıyor. Ailenin tek çalışanı evin oğlu Euclide. Onun da kazandığı para büyükbabanın yediği ekmeğin parasını ancak yetiyor. Çünkü, büyükbaba haddinden fazla ekmek yiyor. Yaşlı ve iri yarı bir adam olan büyükbaba, evin annesi tarafından “Fil”e benzetiliyor. Kitabın adı da buradan gelmektedir.
Evin annesi dağlardan hindiba topluyor ve aile onun topladığı hindibalarla karnını doyuruyor. Zaten yarı aç yarı tok yaşayan ailenin yoksulluğu, eve gelen bir tanrı misafiri (Katransurat) ile daha da açığa çıkıyor. Hep birlikte akşam yemeği yeniyor. Misafirin yemek için yanında getirdiği küçük balık bölüşülüyor ve biraz da şarap içiliyor. Bazen sofradan aç ama mutlu olarak da kalkılabiliyor. Bir ekmeği bölüşmek ne demek ve ne kadar önemli görülüyor.
Vurucu dille yazılmış bir roman, Fil... Kitaptaki jest ve mimiklere kendinizi kaptırıyor ve romanın içine giriyorsunuz.
Elio Vittorini bu kitabında açlığı, yoksullukla mücadeleyi sade bir dille okura anlatmış. Ruhumu daraltan tek durum, üslubun soğuk bir dille yazılmış olması. Olası olmaması gereken durumların maalesef yaşanıyor olması.
Yoksulluk siyasetin değil edebiyatın da konusudur. Vittorini bunu çok güzel bir dille anlatıyor.
Kitapta en sevdiğim cümle; "Siz de bilirsiniz ya, insan bazen sağır olmaz, sadece duymaktan bıkmış olabilir."
Herkese rahat bir hayat içinde keyifli okumalar dilerim edebiyat sever güzel insanlar.
··
150 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.