" Daha ziyade birbirlerinden hoşlanmış ve muhtemel bir kur faslı yaşamadan birbirlerini sevmiş gibilerdi; ya da evlilikten hatta bir çift olmadan olmazdan önce bile birbirlerine o kadar değer vermiş ve sevgi beslemiş gibilerdi ki, hangi koşulda olursa olsun birbirlerini kendiliğinden seçebilirlerdi. Hayat arkadaşlığı ve her şeyden öte karşılıklı inanç vardı hallerinde."
Anlatıcı Maria'nın yukarıdaki paragraftaki gibi her gün hayranlıkla gözlemlediği ve "mükemmel çift " olarak tanımladığı Miguel ve Luisa' nın vahşi bir ölümle aralarına giren ayrılık, çiftin en yakın arkadaşı Diaz- Varela tarafından doldurulmaya çalışılır- o ki, uzun yıllar önce Luisa'ya sevdalanmış ve bu sevgiyi yaşamak için sessizce beklemiştir. -
Maria'nın çiftten hayatta kalan Luisa ve aile dostu Diaz Varela ile tanışması hem ölenin akibeti hem de kendisinin geleceği açısından etik sorgulamalarına neden olur. Çünkü bir taraftan o da Diaz- Varela'ya sevdalanmıştır. Tıpkı Balzac'ın roman kahramanı Albay Chabert ve Dumas'nın Üç Silahşörler 'indeki Athos'un maruz kaldığı ikilem içinde bulur kendini Maria. Öğrendiği gerçekleri açıklamalı mı, yoksa sevdalandığı adamın önünden çekilerek sessiz mi kalmalıdır?
Finalde adaletin gerçekleşmemesi beni mutsuz etse de roman boyunca yazarın okurların önüne bıraktığı varsayımlar ve ölüm, yaşam, sevda, kıskançlık, suç hakkındaki ilginç tespitleri tam bir edebiyat şöleni yaşattı. Bu yüzden okuduğum ilk romanı ile beni avcunun içine aldı Marias. Anlatıcı Maria üzerinden yaptığı genellemelerle onun eril dilini ve kaosa olan hayranlığını görsem de diğer kitaplarını da okuma isteğimi azaltmadı bu yönü. Duygusal Adam ile devam edeceğim Marias okumaya:))
·
267 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.