Bu da bugünden. Büyümüş halleri.
Çok hareketliler. Tamamen ayak dibimde yürüdükleri için onlar izin verdiğince yürüyordum. ((: Birine basmak ödümü koparıyor.
Herkesten kaçarlarken sesimle ortaya çıkıp başıma üşüşmelerini seviyorum. Yerlerken sevdiğimde biraz durup sonra yine kaçıyorlar. :) Bir türlü tam arki olamadık ama olsun. Onlar beni öyle görmese de ben görüyorum bu yeterli.
Bir ara dedemle konuşurken dibime girdiğini görmemiştim arkam dönüktü. Adım atarken onu biraz uçurdum ve de beni merdivenden düşürüyordu. O an kızmıştım ve korkmuştum. Hem ona zarar vermekten hem de yüz üstü düşmekten. "Manyak kedi. Ne diye dibime girersin, bir adım uzaklık neyine yetmiyor, hipermetrop değilsin, hem seni pek sevmiyorum. Sadece Ballı peşimde yürüyebilir ve sen o değilsin. Git yanımdan." demiştim. Ama dinlemiyor. Ve de anne olunca sorumluluğu artmış olduğundan kırıcı olmamaya çalıştım artık.
Gayet şeffaftım ama bilmiyorum işte. O an kedimi yeni kaybetmişim, başkası sinirimi bozuyordu. Ve de yavruları da ölü doğunca ardından o da doğum yapınca üzülmüştüm. İlklerde canım yandığı için görmezden geldim. Yavruların olduğu yere gitmemiştim. Normalde yeni üyeleri ziyaret etmeyi severim. Ama o zaman modumda değilim. Ve Ballı için yardımcı olabileceğim her kediye normalden daha çok yardımcı olma sözü verdim. Normalden daha çok arttırdım: Normalde çöp dökerken onlara yemek varsa ayrı poşete koyar. Çöpün yanında açıp koyardım. Hayvanların olduğu yerde yiyebilecekleri hiçbir şey çöpün içine girmemeli. Hatta çöpün etrafında bile olmamalı ama orayı bariz ziyaret ettikleri için öyle yapıyorum. Ve apartmandakiler Ballı ve 2 arkisinden rahatsızdı. Şimdi sadece bu aile olmasına rağmen yine laflıyorlar ama umrumda değil. Bir şey yaparlarsa kavga çıkaracağımı biliyorlar. -Korkutmak için çevresine kurşun sıkan amcamın arabasının camını ve lastiğini indirmiştim. Kedimden rahatsızsan arabandan rahatsızım? O kediye ne yaparsan arabana da aynısı olur. Gerekseydi evinin üst katımızda olmasından da rahatsız olurdum.- Sanki evlerinin içinde besliyorum. Yatağına mı sıçıyorlar yani, ne bu canlı hassasiyeti? Bok gibi insan oluşları problem değil, kedilerin kıyıda köşede oynaması problem, hadi oradan.
Onları görünce seviniyorum ve seviyorum da. Dokunulmazlar. Dokunanı rahat bırakmam. Bilerek zarar verene acımam.