“Hayatın akıl almaz biçimde oyuna dönüştüğü, hayallerin gerçekle iç içe geçtiği, yerin göğün ne olduğu belirsiz kıpırtılarla dolup taştığı, uzun kuyruklu güzel yalanların havada süzüldüğü, her şeyin kelimelerle yaşatılıp kelimelerle öldürüldüğü o acayip ve solgun renkli dünyada…”
İşte tam da böyle bir evrende, Alaaddin’in izinden sürükleniyoruz Hasan Ali Toptaş’ın Bin Hüzünlü Haz kitabında.
Masalsı bir evrende, suçun ve arzunun iç içe geçtiği yaşamlar; tozlu sokakların ve çürümüş ruhların arasında biz de kendimize bir yer buluyoruz.
Bin Hüzünlü Haz, klasik anlamda bir roman ya da öykü değildir; daha çok metinlerarası bir oyun, parçalı bir anlatı yapbozudur. Toptaş, bu kitapta büyülü gerçekçilikle modernizmin sınırlarında dolaşır. Gerçekle hayalin, düşle bilincin, anlatıcıyla anlatılanın sürekli yer değiştirdiği bir anlatı kurar.
Romanın merkezindeki anlatıcı, bitmek bilmeyen bir arayış içinde sonsuzluğa doğru sürüklenir. Bu yolculuk öylesine şiirsel ve masalsı bir üslupla aktarılır ki, okur kendini çoğu zaman bir rüyanın içinde bulur. Her satırda postmodern edebiyatın güçlü imgeleri hissedilir.
Bin Hüzünlü Haz bir şiir gibi akar. Cümlelerin derinliği, zaman zaman bilinçli eksikliği, karanlık imgeleri ve metin boyunca sezdirilen ama söylenmeyen anlamlar; melankolik metaforlarla birleşerek olağanüstü bir bütünlük oluşturur. Hasan Ali Toptaş’ın kalemi karşısında okurun eğilmekten başka çaresi kalmaz.
Kitapta yalnızlık, ölüm, geçmişin yükü, belleğin kırılganlığı ve yazının kendisi gibi temalar öne çıkar. Karakterlerin sürekli yürüyüp hiçbir yere ulaşamaması, bu arayış hali, yaşamın anlamına dair güçlü bir metafora dönüşür.
Bin Hüzünlü Haz, kolay okunan bir metin değildir. Okurdan sabır, dikkat ve emek talep eder. Ama bu, yazarın en doğal hakkıdır. 
Bin Hüzünlü Haz 
Hasan Ali Toptaş
Bin Hüzünlü Haz Hasan Ali Toptaş
·
532 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.