Göz korluğu yoxsa beyin korluğu?Edebiyat
Kitabı bəyənənlərlə yanaşı absürd,şişirdilmiş olduğunu deyənlər də çoxdur.İndiyə kimi boş yerə şişirdilmiş çox kitab görmüşəm, amma bu onlardan biri deyildi qətiyyən.O yazı tərzi, iç-içə girmiş dialoqlar, bitib-tükənməyən vergüllər insana həqiqətən kitabın adı kimi hiss etdirirdi.Xaosu, insani və mədəni sərhədlərin dağılmasını bu sayədə həm görür, həm də hiss edə bilirik.
Həkimin arvadı obrazı yeganə gözləri görən insandır.Onun təkliyi,baş verən hər şeyi görüb səssiz qalması,korlara görə hiss elədiyi məsuliyyət bizə (nəyisə kimisə,bir varlığı ya da var olmayan bir şeyi) xatırladır.Nəyin metaforası olduğunu oxuyanlar çox güman anlayacaq.Ən önəmlisi korluq epidemiyası məntiqsiz bir şəkildə yayılır.Bu da göstərir ki, insanlar bir-birinə sadəcə mikrobları yox, qorxunu, laqeydliyi və qəddarlığı yoluxdururlar. Yəni sosial davranışlar da infeksiyadır.Kitabın sonunda görmənin qaytarılması mükafatdır ya yox orası da müəmmalı qalır.İnsanlar bu təcrübədən sonra dərs çıxaracaqlarmı yoxsa hər şey unudulacaqmı, Saramago bizi cavabsız buraxır.( 2-ci kitabda göstərilir ya yox orasını bilmirəm)
Bu yazıçıdan oxuduğum ilk kitab idi,ilk kitabından favori yazıçım oldu.Bir çox önəmli məsələni vurğulayıb,amma cəmiyyətdə qadın olmağın çətinliyini çox az kitab bu şəkildə göstərə bilir.İstər gözləri görən, istər kor, lal, kar fərqi yoxdur,ən böyük yük həmişə qadınların üstünə düşür.Kitabda da hər iki cins eyni dərddən əziyyət çəkirdilər, amma bədəlini qadınlar daha ağır şəkildə ödədilər.Real dünyanın da bundan bir fərqi yoxdur.
·
411 Gösterim
1 Yorum
Kitabı oxuyub oxumamaqda tərəddütlü idim,ağlımda birşey formalaşdı👍
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.